plutone.labarca.nl

Nieuws is entertainment, en dus is entertainment nieuws.

Linda kijkt me aan met haar blauwe ogen die een stelligheid uitstralen die mij direct ontwapenen.

Ik was nooit zo’n ster in wiskunde maar als a=b dan is b=a, daar krijg je bij mij geen speld tussen!

Ze vertelt dit op zachte , enigszins besmuikte toon met een verlegen glimlach.

Dan weer vol energie:

Weet je wat het is met nieuws? het is zóó verschrikkelijk saai, en dat vindt mijn publiek natuurlijk ook. Ik maak dus van het nieuws een aantrekkelijk product, dat is mijn specialisme. Je moet het zo zien: entertainment betaalt en nieuws is entertainment en entertainment is nieuws. Volg je me nog? Waar het dus om gaat: er zit geld in het nieuws. En dat haal ik er als zakenvrouw natuurlijk maar wat graag uit. Maar het gaat niet vanzelf. Waar het om gaat is hoe je het opdient: c’est le ton qui fait la musique zei mijn leraar Frans altijd. Het is dus als in de Franse keuken: wij maken het nieuws licht en prettig verteerbaar. De mensen weten dat van ons, ze verwachten niet anders, een lekker sausje bij wijze van.

Onze toegevoegde waarde is dat, en daar gaat het dus om. Logisch toch dat we er hier en daar iets bij moeten verzinnen. Ha ha, en iederen weet toch inmiddels wel wat een aapje in de titel betekent! Maar je kunt natuurlijk niet zomaar alles schrijven. Het gaat erom dat je een neus hebt voor wat het publiek wil. En een goede neus, dat is de specialiteit van iedere Mol. Dat zegt John ook altijd. Hoe vind je mijn neus trouwens geworden? En dan moet je mijn nieuwe billen eens zien!

Eerlijk gezegd geniet ik ervan om ook eens mee te doen aan deze cultuur van de familie Mol. En het gedoe om hun nep-interviews maakte me zo nieuwsgierig dat ik er eens doorheen heb gebladerd, de Linda. Met als resultaat een echte kerstquiz. Jullie moeten beloven dat je niet direct het antwoord gaat opzoeken op Internet, dat heeft ook niet de minste zin want er valt niets te winnen. Zoek gerust in de Linda, want de uitleg die daarin staat is fout.

In Engeland is tweede kerstdag een algemene feestdag. Die dag heet ‘boxing day‘. De vraag is: hoe is dat zo gekomen?

A. Met kerstmis komen allerlei families bij elkaar. Niet omdat ze zo graag willen maar omdat het hoort. Ze eten en drinken zich vol op eerste kerstdag, blijven met zijn allen slapen in een veel te klein huis en en de volgende morgen is het huis vol van mensen en rommel. De een wil vroeg feestelijk ontbijten, de ander is zijn bed niet uit te krijgen. De stemming is dus niet bepaald feestelijk. Die langslapers liggen immers midden in de woonkamer en willen niet gestoord worden. Tel daarbij dat veel families hun problemen hebben. Een enkele dag houd je je nog wel goed, maar als je de volgende morgen met een kater wakker wordt gaan de remmen los. In deze omstandigheden gebeurt het meer dan eens dat latente irritaties over en weer gaan escaleren, zodat de familieleden zelfs met elkaar op de vuist gaan. Boxing day dus.

B. Op eerste kerstdag liggen er allemaal pakjes onder de kerstboom. Die worden voor het kerstdiner uitgepakt, wat niet alleen mooie cadeau’s oplevert maar ook een massa lege dozen. Het spreekt vanzelf dat iedereen de volgende dag zijn lege dozen wil opruimen, en die dag moet je vroeg opstaan om nog bij de papiercontainer terecht te kunnen. De volgende morgen worden daarom als het even kan de lege dozen voor het ontbijt weggebracht. Boxing day dus.

C. Op eerste kerstdag liggen er allemaal pakjes onder de kerstboom. Die worden voor het kerstdiner uitgepakt. Nu is er met die cadeau’s een probleem: het is in Engeland not done om een verlanglijstje te maken voor kerstmis. Je weet dus nooit wat je krijgt, en vaak zijn mensen dus een beetje teleurgesteld met hun cadeau. De volgende dag zoekt iedereen daarom zijn vrienden op, en iedereen neemt de pakjes mee die hij graag wil ruilen. Er zijn zelfs winkels die erop inspelen, deze winkels zijn op Boxing Day speciaal geopend voor het ruilen van cadeau’s. De hele dag zie je dus mensen met pakjes over de straat lopen. Boxing day dus.

D. De dag voor kerstmis gaven de Britten traditioneel cadeau’s aan hun vrienden en familie. De dag na kerstmis gaven de beter gesitueerden houten kistjes met muntgeld of andere kostbaarheden aan de minder bedeelden. Eigenlijk heette deze dag St. Stephen’s day, maar in de volksmond is het Boxing Day geworden.

E. Engeland heeft al eeuwen geleden de katholieke kerk afgezworen, en daarmee het Driekoningenfeest. Queen Elizabeth I besloot dat aan het hof de kerstversiering de dag na kerstmis moest zijn opgeruimd. De naam Boxing Day is aan het hof onstaan, waar de dag na kerstmis voor het ontbijt het voltallige personeel in de weer was met het in dozen stoppen en opbergen van de kerstspullen. De Engelsen hebben deze traditie van het hof overgenomen, zodat Boxing Day in heel Engeland common practice werd.

F. In kringen van rijke kooplieden is eeuwen geleden de traditie ontstaan om het personeel de dag na kerstmis een doos met lekkernijen te geven, een soort kerstpakket of eindejaarsfooi dus. De wat volkse naam Boxing Day was populair bij het personeel dat ieder jaar weer uitkeek naar zijn ‘Yule tide tip’.

G. De dag na kerstmis werd er in de kerk een collecte voor de armen gehouden. Traditioneel werd midden voorin de kerk een grote houten kist geplaatst waar ieder zijn gaven in kon deponeren. De kist werd door de armen aangeduid als The Box en waarschijnlijk is de naam Boxing Day hieruit ontstaan.

De eenheid van ui is de ui, de eenheid van knoflook is het teentje. Een ui gebruik je altijd in één keer helemaal, knoflook is iets om voorzichtig mee te doen.

Dat doen wij dan ook, en zodoende gooi ik vaak het laatste beetje weg omdat het te oud geworden is. Want het smaakverschil tussen verse en onverse knoflook is bijna zo groot als bij vis.

Onlangs vond ik in de supermakt een klein mandje met een stuk of 12 kleine knoflookjes erin, mooi paars nog van schil en keihard. Natuurlijk heb ik die meteen genomen, en thuis een bolletje oude weggegooid.

Toen ik ’s avonds een teentje wilde gebruiken miste ik iets: ik voelde geen ribbels in de zijkant. Eenmaal middendoorgesneden bleken er helemaal geen teentjes te zijn. Te jong misschien? Maar ook een jong knoflookje heeft al teentjes. Was het wel knoflook? Het ding rook er wel naar. Stom ook om mijn leesbril thuis te laten bij het boodschappen doen! De verpakking lag inmiddels in de container, dus die kon ik niet meer makkelijk nalezen.

De volgende dag ben ik in de winkel die mandjes gaan bestuderen. En wat stond erop? Garlic Mono!
Een speling van de natuur? Iets wat met opzet zo gekweekt is? In elk geval niet iets voor benauwde mensen!
Het smaakt prima, overigens. En oud zal het niet worden.

Vraag: waarom is een sinaasappel eigenlijk in teentjes verdeeld?

Mijn provider houdt cijfers bij over het gebruik van dit weblog: de logging van de log, de loglog dus eigenlijk.

Ik let nooit op die cijfers, maar omdat ik in het personeelskrantje kom (we hebben een echte weblogger in ons midden!) werd me gevraagd hoeveel bezoekers mijn log heeft.

10% van de pages gaat naar ons eigen huis. Logisch, want als je zit te loggen ben je voor de server ook gewoon iemand die pagina’s opvraagt. Ik zal verder niemand met de aantallen hits en pages vervelen, het aantal reacties is eigenlijk veel interessanter en dat is nooit zo groot.

Maar mij valt op dat ik de meeste bezoekers krijg op dinsdagen en donderdagen, en dan speciaal tussen 9 en 10 uur in de morgen. Tegen mijn eigen verwachting in is het juist in het weekend rustiger.

Wat betekent dit?

Dagboeken hebben vaak een slotje. Dat is om te benadrukken dat er geheimen in staan. Heel sterk zijn die slotjes niet, maar je hoort te snappen dat het dicht moet blijven.

Een weblog is eigenlijk een soort dagboek. Maar dan juist een dagboek dat de hele wereld kan lezen. Daar gaat het zelfs om, en ook om de reacties. Niet in aantal overigens, die reacties, zeg ik er meteen bij.

Toch kan een weblog nog wel de nodige geheimen bevatten.
Er zijn veel loggers die hun identiteit proberen te verbergen.
Ik zelf ben al niet meer zo heel erg anoniem, zoals in het begin.

Maar mijn weblog heeft wel degelijk een groot geheim.
En dat ga ik jullie lekker niet vertellen.

Je raadt het nooit (maar proberen mag 8-))

Wie heeft ook een geheim op achter zijn weblog?

Vandaag maak ik het lekker makkelijk.
Op de plaats waar eerst het UFO (unidentified floating object) was, hoort eigenlijk de Zwon:

Morgen om 12 uur precies: het verhaal van de stenen.