plutone.labarca.nl

Een Amerikaans onderzoeksbureau heeft vastgesteld dat van alle it-projecten 30 procent helemaal nooit van de grond komt, 50 procent veel problemen geeft en slechts 20 procent echt geslaagd genoemd kan worden. Betrek dat op de Nederlandse uitgaven aan it, 18,5 miljard in 2004 volgens het CBS, en je hebt al ruim zes miljard aan compleet mislukte projecten en nog eens negen miljard aan automatisering met kleine tot grote problemen.�

Jan Friso Groote, hoogleraar computertechnologie in Eindhoven.

Laat hij gewoon gaan webloggen, deze minkukel (naprater) die zijn quotum aan publicaties moet halen.
Voor wie denkt dat ik hier over de schreef ga: Conclusies uit de USA gaan niet zomaar op in Nederland, gelukkig niet. Het kan hier beter zijn, slechter of misschien zelfs gelijk.

Niettemin een interessante veronderstelling die hij doet, en het is zeker de moeite waard om hier een onderzoek aan te besteden. Mits de consequenties daar dan ook uit getrokken worden.
Want ik zal de eerste zijn om te betwijfelen of al het geld dat in automatisering gestoken wordt nuttig besteed is, laat staan zinvol.

Zoals iedereen weet bestaat Nederland uit zeventwaalf provinciënes. En Nederland heeft een grondwet (klik), een wet die geldt voor al die provincies. Een kleine wet, slechts 33 pagina’s groot, die in hoofdzaak regelt hoe de mens tegen de staat beschermd is. Want dat is het wezen van een grondwet.
Daarover is nooit een volksraadpleging gehouden. Als de dames en heren volksvertegenwoordigers daar ooit achter komen, dan zul je nog wat meemaken. Ze zullen dan eisen dat er een referendum over komt.
En wat er dan gaat gebeuren laat zich raden. In de Randstad zal een meerderheid voor de grondwet zijn, maar Limburg en Friesland haken af. Nou namen we die landsdelen in de Randstad al nooit heel erg serieus, dus we halen er onze schouders over op. Maar in in de afvallige regio’s zal nog jaren een strijd woeden over al of niet weer aanhaken bij de verenigde Nederlanden. Het zal wel nooit gebeuren. In plaats daarvan sluit Limburg zich aan bij Belgisch Limburg, en Friesland wordt onafhankelijk. Groningen en Drente zijn veel pragmatischer en vormen samen de Noordelijke Unie die lid wordt van de Europese Gemeenschap. Nederland heeft zich daar inmiddels uit teruggetrokken. De immens grote Europese grondwet (klik) nemen ze in het Noorden honend op de koop toe.
Tegen de tijd dat de Randstad en Friesland onder water staan zal de Noordelijke Unie tot grote bloei gekomen zijn, tot ongeluk van de rustzoekers die daar de afgelopen decennia heen zijn getrokken om te genieten van een vroeg pensioen.

Afgezien van de foto’s is het bij Plutone niet zo heel inhoudelijk, de laatste maanden.
En nu weer weblog-techniek.

Want het is er weer bij Plutone: het contactformulier. Een formulier waarmee je een mailtje kunt sturen mocht je dat willen.
Dit bericht is een demonstratie van het formulier, want je kunt het ook gewoon in een bericht stoppen als je alleen privé-antwoorden wilt hebben. Bijvoorbeeld als je een huis zoekt.

Het formulier staat gelinkt in het menu boven de kopfoto.

In de eerste plaats: waarom is het een tijd weggeweest? Dat was natuurlijk de spam die het bleek te genereren. Die spam wil ik niet zien, want waarom zou je je lid laten verlengen als je voor een nieuw lid geld toe krijgt (bijvoorbeeld bij de vakbond)?

Ik heb gisteren door gepruts met een nieuwe versie van WordPress een plugin voor een tegen spam beschermd contactformulier gevonden, en daar de opmaak van vernederlandst.
Wie het wil overnemen: het staat bovenin de pagina ‘links’, eveneens te vinden in het menu. Evenals mijn thema, dat is afgeleid van Greentrack en ook verNederlandst.

Je moet wel een beetje kunnen hoofdrekenen, want het contactform gedraagt zich als volgt:

En dat was dan ook meteen een demonstratie dat je het contactformulier doodgewoon midden in je bericht kunt zetten.
Je kunt mensen dus als het ware uitnodigen om een mailtje naar je te sturen.

Het leven is geen lolletje. En al helemaal niet voor scholieren. Dat is ook zeker niet de bedoeling, en om dat te bewaken is er de Onderwijsraad. Dat is een commissie van het ministerie van OCW. Daar wordt schande gesproken van het verknoeien van tijd in de laatste maanden van de basisschool. De CITOtoets is voorbij, dus de schooladviezen zijn gegeven, de ambitie om nog iets te leren is dus nihil. Dat denken dus de dames en heren onderwijskundigen vanuit de hoogste toren in Den Haag.
Hun stelling is dat er veel kinderen zijn die een tandje hoger naar de brugklas zouden kunnen. En daarmee wordt veel geld verspild. Ze zouden veel meer kunnen verdienen later. Aha, dat is het dus, geld!

De eerste vraag die bij mij opkomt: waar heeft een onderwijskundige eigenlijk verstand van? In elk geval zijn zij schuldig aan het verkwanselen van het kennisonderwijs in Nederland, ten gunste van het competentiegerichte onderwijs dat zoveel problemen geeft. Bestaat het vak onderwijskunde eigenlijk wel? Weten de onderwijskundigen eigenlijk wel iets, of zijn ze alleen maar bezig om de rest van Nederland tot hun eigen niveau te verlagen?

De tweede vraag is: weten die onderwijskundigen wel hoe het op de scholen toegaat? Wat ik bij mijn eigen kinderen op school heel duidelijk zie, is dat na de CITO alles weer gewoon wordt opgepakt, en dat er dan nog flink wat leerstof wordt behandeld. En ja, natuurlijk gaan ze op kamp en doen ze een musical. Die kosten beide veel tijd, maar die wordt niet verknoeid. je kunt beide heel goed zien als iets waar de kinderen dingen van zullen opsteken. Nee, geen topografische kennis of staartdelingen, maar zeker wel andere dingen. In elk geval vaardigheden.

Een derde vraag: is de gedachte sinds de Mammoetwet niet juist altijd geweest dat de leerlingen gaandeweg het meest geschikte niveau kunnen bereiken? In veel gevallen lukt dit heel goed door wat lager te beginnen en later te promoveren, van Mavo (jawel, dat bestaat nog steeds) naar Havo bijvoorbeeld. Kinderen in de brugklas zijn meestal nog zulke kinderen, en ze veranderen zo enorm in de jaren daarna! Is er met andere woorden wel een probleem? Of moet de onderwijsraad zijn quota aan publicaties nog volmaken en gaan ze daarom een punt maken van de musical op de basisschool?

Ik ben zelf van voor de tijd van het CITO, in mijn tijd moest je een paar dagen toelatingsexamen doen voor de HBS, en aan het einde een paar weken eindexamen. Aan beide gebeurtenissen heb ik geen slechte herinneringen, niks examentrauma. En ik heb een enorme hekel aan meerkeuzevragen, die ik een uiting van minachting vind naar de student. Maar de waarde van de CITO-toets aan het eind van het basisonderwijs is nauwelijks omstreden. De prognoses van die toets staan als zeer betrouwbaar bekend in het middelbaar onderwijs.
Ik heb zo’n CITO-toets wel eens onder ogen gehad, en wat mij daaraan opviel was dat het in de allereerste plaats een leestest is. Het toetst nauwelijks kennis, maar vooral de intelligentie om opgaven te begrijpen en vervolgens de oplossing te bedenken. Met een paar maanden blokken valt daaraan toch echt weinig te veranderen, dames en heren onderwijskundigen!

Vandaag heb ik me vreselijk opgewonden, en meteen alle plaatselijke partijen aangeschreven die ik weet.

Wat is het geval?

In onze wijk is een jaar of twintig geleden een centraal gezondheidscentrum neergezet. Dat functioneert prima, en het past prima in het plan.

Net kreeg ik een brief van ons gezondheidscentrum. Kennelijk is hun gebouw op commerciële basis neergezet en het is eigendom van De Raad Vastgoed. deze projectontwikkelaar kan bij contractverlenging een onbetaalbaar tarief eisen. Met als gevolg dat de zorgverleners zich zullen terugtrekken in semi-permanente bouw (wat noodlokalen van een school).

Ik zie al direct de problemen:
- geen parkeerruimte van enige betekenis aldaar
- we moeten maar afwachten wat de bestemming wordt van het gebouw dat als gezondheidscentrum is neergezet en wat dat dan weer voor effecten heeft.

Er is in mijn ogen in het verleden iets goed mis gegaan door het gezondheidscentrum eigendom te laten zijn van een vastgoedontwikkelaar. Het gaat hier om een voorziening van publiek belang. Meer nog dan het gebouw is de plaats waar het staat bepalend.

Ik vind dan ook dat er een schone taak ligt voor de gemeente. Het is zaak om deze situatie met alle middelen die er zijn ten goede te keren. In elk geval kan alles uit de kast gehaald worden om andere bestemmingen van dit gebouw te dwarsbomen tot het uiterste, en daar kan zeker ook mee gedreigd worden richting projectontwikkelaar. Er bestaat ook nog zoiets als onteigenen. En het gebouw staat hoogstwaarschijnlijk op erfpachtgrond , net als ons huis .

De meest gewenste oplossing lijkt mij dat het hele zaakje voor een redelijke prijs wordt overgenomen door de gemeente, een stichting of iets dergelijks.

Het huisvesten van het gezondheidscentrum in barakken kan toch nooit een permanente oplossing zijn?

Ik vrees dat Plutone nu toch echt de barricaden op zal moeten.