Spring naar inhoud

3

QR - wat moet ik daarmee?

QR-codes (Quick Response-codes), dat zijn de blokjescodes die je steeds vaker tegenkomt op bijvoorbeeld stationsreclame. Het zijn tweedimensionale streepjescodes.
Is QR nieuw voor je? Lees een inleiding op Wikipedia.

Wat kun je met QR?
QR is een heel gemakkelijke methode om een tekst in te voeren in een smartphone. Die tekst kan bijvoorbeeld de URL van een website zijn of een mailadres. Maar ook een gedicht bijvoorbeeld.
...lees verder "QR"

1

Als er één ding is dat de digitale wereld kenmerkt dan is dat wel het gemak waarmee je een kopie maakt. Een kopie is zó gemaakt, kost 'niets' en voor de zekerheid maak je er ook nog maar één op een andere plaats. Wat je vervolgens net zo snel weer vergeet, of je weet nog wel dát je die kopie hebt gemaakt maar niet meer precies wáár.
Als enkele collega's hetzelfde doen dan heb je voor je er erg in hebt een bestand overal staan: telkens weer hetzelfde bestand. Of misschien nog erger: ook nog in verschillende versies zonder dat iemand dat in de gaten heeft.
Iets soortgelijks geldt voor initiatieven en groepen: een idee heb je nooit alleen, en voor je het weet neem je een initiatief, vorm je een groep die gisteren iemand anders maakte. Het zou heel jammer zijn als je zo twee eilanden creëert waarvan de bewoners van elkaars bestaan niet weten, en die veel aan elkaar zouden hebben als ze één waren.
Op het Rijksweb heb ik al twee keer een fusie gesloten tussen 'mijn' groep en een andere groep, maar nu is er alweer één opgedoemd die in wezen hetzelfde doel heeft. Het is wel elke keer een hoop gedoe, alle gebruikers moeten mee en alle documenten.
Ja, ik weet het: juist de vrijheid van het web 2.0 is zo'n belangrijk kenmerk, geen strakke richtlijnen s.v.p, maar dubbelingen worden gegarandeerd ook in Pleio een punt naarmate het drukker gebruikt wordt.
Wie herkent dit probleem; is het wel een probleem en zo ja, wie heeft een idee hoe we het kunnen voorkomen of in de hand houden?

Dit stukje stond aanvankelijk op Pleio, maar het blijkt niet toegankelijk als je niet ingelogd bent, daarom hier even een kopie, die was zó gemaakt 🙂

1

Een kabinet dat al maanden geleden had moeten vallen maar dat uit angst voor Geert Wilders telkens weer is gereanimeerd is eindelijk weg. Het gevaar van Geert is nog steeds levensgroot, dus daar heeft het gezwoeg van de laatste maanden niets tegen geholpen. Dat vind ik het trieste van deze dag.
Ik heb persoonlijk meer respect voor Bos dan voor Verhagen, want ik zie het gedoe van deze week als een rechtstreeks duel tussen die twee.

Op naar Balkenende V?
Of kunnen we hem maar beter burgemeester van Vlissingen maken?

3

Vroeger had je nog wel eens parlementariërs die voor zichzelf begonnen. Neem Geert bijvoorbeeld.
Tegenwoordig is het gebruikelijk om parlementariërs die niet met de partij in de pas lopen uit de fractie te gooien. Niet alleen bij de SP, maar dus ook bij de VVD. Wie blaft naar de baas vliegt eruit.
Overigens raken die parlementariërs hun zetel niet kwijt, tenzij ze vrijwillig opstappen. Een partij die een lid uit de fractie gooit vermindert dus zijn eigen stem.
Copyright Tom Janssen
Vreemde gewaarwording: Verdonk uitgezet 😈

Dat wordt uitkijken voor Geert, nu komt er concurrentie!

4

In de tweede kamer wordt schamper gereageerd op de 100 dagen dat de regering heeft besteed aan geregisseerde schoolreisjes. En ze zijn beledigd dat de regering via de media tot het volk spreekt over het parlement heen. De definitieve regeringsverklaring is een TV-show, rechtstreeks naar het volk dus.

Waar ik niemand over hoor is iets heel anders: de regering heeft tot taak het land te besturen. Het parlement heeft tot taak de regering te controleren in opdracht van het volk. Wie zou er dus zijn best moeten doen om te luisteren naar het volk? Natuurlijk: de volksvertegenwoordigers. En de partijen daarachter. De regering doet dus aan een rollenverwisseling die met ons hele parlementaire stelsel spot. En daar hoor je niemand over.

Ik zou willen dat de volksvertegenwoordigers door de actie van de regering op het idee zouden komen om zelf op de een of andere manier beter te gaan luisteren dan ze nu doen. Kamervragen zijn immers vrijwel altijd regelrecht overgeschreven uit de ochtendkranten. Gemak dient de mens.

Tegelijkertijd hoor je keer op keer dat het kiesstelsel anders moet, alsof dat de oorzaak is van de bestuurlijke malaise in het land.

Gemakkelijk geneuzel is dat, in mijn ogen. Waar het volgens mij in Nederland werkelijk aan ontbreekt is een goed werkend kanaal waarin iedere burger zijn goede ideeën kwijt kan zodat die uiteindelijk belanden bij de bestuurders van het land. Een betere overheid begint met goede zintuigen!