Spring naar inhoud

4

Na twee weken Moezel met zijn allen ben ik nog een week in mijn eentje naar een kamp geweest. Jawel, een kamp, op mijn leeftijd, en ik was lang de oudste niet.

Eigenlijk typisch een familiekamp, maar de familie vertikte het om mee te gaan. Voor mij was dit kamp een grote terugblik in mijn verleden, het is een themakamp waar folkloristische dans wordt bedreven en de bijbehorende muziek wordt gemaakt. Ik heb 5 jaar geleden dat wereldje achter me gelaten en ben in een koor gaan zingen, maar misschien draai ik dat toch ook weer eens om.
Qua muzikaal niveau loopt het daar heel erg uiteen, er zijn echte rasmuzikanten maar ook echte krukken. Iedere avond is er twee uur dansen, waarbij ik me steeds in de orkestbak bevond. De muzikale leiding was in handen van drie maatjes van vroeger, waarmee ik 15 jaar in een volksdansorkest heb gespeeld. Die rol van muziekleiding heb ik ook een paar maal zelf gedaan. Ook heel leuk, maar deelnemer is een gemakkelijkere rol. Ik had dit jaar geen energie voor de voorbereiding. Krijg je van dat webloggen:twisted:

Een heerlijke ontspannen week was het, warm in meerdere opzichten, met een hoop vage tot zeer goede kennissen van vroeger. Elke dag begon en eindigde ik in het zwembad, dan samen ontbijten en in de morgen twee workshops. Met dat warme weer (weten jullie nog?) was de dag verder erg rustig. Beetje gewandeld, gefietst, in de schaduw gelegen, in het rond gekeken, nog meer gezwommen en dat soort dingen.

Voor dat kamp kunnen we gebruik maken van een klein kasteeltje bij Ommen, waar buiten de vakanties een school in zit. Er is een sporthal en een zwembad, en je kunt op een kamer slapen als je dat wilt. Ik niet dus, ik lig veel liever in een tent.

Regelmatig voelde ik gedrang onder mijn hoofdeinde (hé, ga eens een beetje opzij, zo voelde het), en soms schril gekrijs. Mijn tent stond kennelijk op de ingang van het nest van een spitsmuis! Geen muis eigenlijk, maar eerder een mini-mol. Onze kat lust ze niet. Ze stinken ook, het zijn in wezen roofdieren. Maar wel leuk.

Als je 's morgens heel stil je tent uit kroop zat het vol met konijnen.

De nachten waren heel donker, het was rond nieuwe maan en er is geen straatverlichting in de buurt. We konden dus heerlijk sterren kijken. Helaas waren we net te vroeg voor de jaarlijkse vallende sterrenregen. Die is misschien inmiddels op gang gekomen, maar ik zie nu alleen een ander soort regen. Ook de poes let inmiddels binnen op of hij buiten regen hoort, hij begrijpt nu dat nat worden en dat geluid bij elkaar hoort.

Je zorgt in zo'n kamp voor elkaar, ieder zijn taakje en de rest van de dag volledige verzorging. Ik moest het ontbijt klaarmaken, tafel dekken en dat soort dingen. Met zijn drieën was dat, op 125 deelnemers.

Een heel warme gemeenschap, in dat kamp, waarin bijvoorbeeld stoere pubers ook gemakkelijk hun minder stoere kanten laten zien. En alle leeftijden door elkaar, dat is ook altijd zo geweest. Voor babies is er natuurlijk geen fluit aan, maar er zijn veel kinderen die persé elk jaar weer terug willen, die bijna een soort familie voor elkaar zijn. Ze staan ook traditioneel uren met tranen in de ogen op de laatste dag, of het voor altijd over is.

Dat volksdansen laat ik inmiddels graag aan anderen over, ik heb dat bewegen met elkaar altijd wel heel leuk gevonden, maar ik vergeet altijd wat ik moet doen. Als muzikant heb ik er werkelijk iets te betekenen.

Thuisgekomen heb ik op de website van het koor iets bij elkaar verzonnen over het optreden op 15 juli waar ik niet bij was. Ik ben daar nu eenmaal de webmaster, en webmasters moeten hun site actueel houden. Direct stroomden de verzoeken om correcties binnen! Ach, zo kom je er ook.

Gedurende het schrijven van dit stukje zat ik te wachten op de brownies in de oven. Die zijn inmiddels klaar, dus nu ga ik lekker naar bed. Iedereen welterusten, of goede morgen als je het pas later leest.

2

Een van de leuke dingen op de Moezel is dat er een soort boemelbootje vaart, je kunt in ieder dorp de boot nemen. Ik heb mezelf opgeofferd als chauffeur (ze gaan niet zo erg vaak), en de rest is de boot op gegaan. Terug in de auto dus, bedoel ik.

Instappen op de boemelboot

Als je met de fiets op vakantie bent kun je met fiets en al de boot op, om terug naar je zimmerfrei te varen bijvoorbeeld.

De Moezel is na de tweede wereldoorlog voorzien van stuwen zodat je beter kunt varen, naar het Saargebied en naar Frankrijk. Voor de jongens erg leuk, want elke stuw is natuurlijk ook een sluis als je er per boot voorbij wilt. Een meter of zeven zak je per stuw. D. vondt het geweldig en heeft er bijna een lopende film van gemaakt toen het water zakte. Hier twee van die foto's

Het water is net begonnen te zakken

En hier kan de boot alweer bijna de sluis uit varen

We zijn naar Bernkastel gegaan, enigszins een toeristenval, maar je kunt er wel wat leuke foto's maken. Hier is het smalste huis bijvoorbeeld:

Het smalste huis van Bernkastel

En hier de fontein

Im wald gibt's noch Beeren bei uns...

Niet te vergeten is natuurlijk de wijn, die erg fris is, meestal van Rieslingdruiven.

Deze wijn hebben we mee naar huis genomen, van onze eigen wijnboer

7

Op beide zondagen in Duitsland zijn we naar Trier gegaan, ooit de grootste stad van Duitsland en een tijdlang zelfs de hoofdstad van het Romeinse Rijk. Lekker rustig op zondag, er is een hoop te zien op oudheidkundig gebied. Je zou vanuit Nederland best eens een weekendje daarheen kunnen!

Het leek wel Italië, door het warme weer. Alleen zijn de terrasjes veel goedkoper 8).

Even wat plaatjes:

Porta Nigra, bewaard gebleven door als portaal van een kerk te dienen

Zuiltjes bovenin de porta nigra

Terrasje voor de porta nigra

Arena, tevens dienst doend als stadspoort. De arena was opgenomen in de stadsmuur.

catacomben in de thermen

ruine van de keizerthermen

kijkje ondergronds in de thermen

En ter overdenking:je weet niet wanneer de heer je komt halen (vrije vertaling van Plutone)

8

Geen nieuws denk ik voor iedereen die dit nu leest: warm is het geweest, ja warm was het.

Twee doden per dag bij de vierdaagse en nog één net niet, op 4400 44.000 deelnemers, dat is toch niet niks.

Aan de Moezel dachten we vooral te gaan wandelen en naar kastelen en burchten te gaan kijken. Maar helemaal gek zijn we toch niet. Waar het op uitdraaide was vooral een training in langeafstandzwemmen, ik heb bijna dagelijks een uur of twee à drie baantjes gezwommen. Heerlijk! Op het laatst was mijn kruissnelheid een kilometer in ongeveer 35 minuten. Zonder bril.8O

Een zwembad in Duitsland is net iets anders dan in Nederland.

Nein, ein Gezetz brauchen wir nicht, jeder will doch ruhig schwimmen können?

Dat is dus Duitse humor. Overal badmeesters, en niemand die het dan ook maar in zijn hoofd haalt om rare dingen te doen. Geen ophef nodig ook. En geen opblaasbeesten in het bad waardoor je ruimte voor drie inneemt.
Is mijn geest nog wel anarchistische genoeg? Want ik moet toegeven dat het een verademing was.
Een prima land voor als je met pensioen bent denk ik.
Ook voor de jongens was het leuk, er was een apart bad voor plankspringen en een speelbad met glijbanen en zo.

Taaie vrouwen hebben ze daar, die in een felgekleurd badpad met bijpassende zwembril hun baantjes zwemmen alsof ze voor de olympische spelen aan het trainen zijn. Als ze dan eindelijk het bad uitklimmen zie je opeens dat ze zeker 60 jaar zijn. Ik heb trouwens helemaal weinig dikkerds gezien, en als ik ze wel zag waren het bijna steeds Nederlanders. Zouden de Duitsers tegenwoordig moppen hebben over dikke Hollanders?

En dan nu het grootste nieuws op persoonlijk vlak: Van de 84 kg Plutone uit februari zijn er nog maar 77 over, wat zijn algeheel gevoel van welbevinden en lichtvoetigheid erg heeft verbeterd.8) Maar ondanks dat nog steeds van die vetrollen boven de riem :evil:.
Gevolgd recept: zoveel mogelijk beweging, licht ontbijten en lunchen, koffie zonder suiker, bijna geen snoep/gebak en veel groenvoer bij het avondeten. En veel water tussendoor drinken. Niets engs eigenlijk.

De komende dagen nog vaker berichtjes hierover, denk ik. Nee, niet die vetrollen, maar over die afgelopen drie weken.

15

We zijn alle spullen voor de vakantie aan het verzamelen, de dakbak moet op de auto, de fietsdrager achterop, de bandenspanning even een tandje extra en dat soort dingen.
Eerst twee weken met zijn allen naar de Moezel, en daarna nog een weekje muziek maken met oude maatjes 8).
S. blijft thuis, die geniet van de rust. Hopelijk wordt het niet te stil voor hem.

De komende drie weken stilte dus op plutones publiek absentiepunt P2AP!

Ieder die dit leest, saluut en een een fijne vakantie.