Het gaat dus wel goed dit jaar. Hij is al eens drie dagen verdwenen, en twee jaar geleden was hij stijf van angst in een kippenhok weggekropen, waardoor de kippen dubbele stress hadden.

Jullie begrijpen wel dat wij niet meedoen aan de collectieve barbarij van het afsteken van kruit dat door kinderen in China voor een habbekrats is gemaakt en nu dus dient voor het vervuilen van onze wereld.

Voor de versiering nog een mees uit de voortuin, van een paar dagen geleden.

Honing, zo’n product dat je eigenlijk helemaal niet nodig hebt. Jaren hadden we dan ook geen honing in huis. Maar laatst heeft K. een keer honing gehaald in een poging de kriebelhoest van D. wat te verlichten. Die honing nu, blijkt tegenwoordig in een soort shampoofles verkocht te worden. Er staan opwekkende teksten op. Minder geknoei, lekker makkelijk, van dat soort teksten. AH is het al gaan na-apen, dus dit is wat het gaat worden met de honing. Er is niets meer tegen te doen.

Zodoende stond ik gisteren voor de derde keer met diezelfde plastic fles en een pannetje heet water te emmeren, want ook deze honing doet aan kristallisatie, en is dan op geen enkele manier meer de fles uit te krijgen. Ook een kleine gekristalliseerde brok houdt je tegen, want die komt natuurlijk precies voor het gaatje terecht. En als je heel hard knijpt loop je het risico dat het er plotseling hard uit spuit.

Tegelijkertijd was ik met een nat lapje de kast aan het ontkleven, want in een poging om de honing er de volgende keer wel uit te krijgen had ik de fles op zijn kop in de kast gezet. Helemaal sluiten deed de dop dus niet.

De volgende keer dat er honing moet komen zullen we echt naar een geitenwollensokkenwinkel moeten, zolang de knijpflessen nog niet tot daar zijn doorgedrongen. Ik heb goede hoop, want minder geknoei en lekker makkelijk zijn meestal niet besteed aan die geitenwollesokkentypes.

Dit is de eerste keer dat ik iets lees over typen alcolhol. Ik meende altijd dat ‘drinkbare’ alcohol ethanol is, tegenover brandspiritus wat methanol is.

Misschien deden ze het al langer, maar ik kijk meestal in mijn RSS-reader en dan zie je het niet.

Blij dat ik daar op tijd ben weggegaan.

Plutone verklaart plechtig dat op deze log nooit enige vorm van reclame zal komen!

In mijn tijd had je gewoon een klapper met tabbladen en per vak een boek, meestal niet eens zo’n dik boek. En aan het einde van een hoofdstuk stonden opgaven afgedrukt. Vaak kreeg je van de leraar zelfbedachte opgaven, meestal moest je die zelf opschrijven maar soms kreeg je een stencil (wie weet er nog wat een stencil is?).

Het gevolg was wel dat wij niet zo zwaar beladen naar school gingen als de kinderen van nu. En ik heb eerlijk gezegd de plaatjes uit de hedendaagse speelse boeken nooit erg gemist. Het werkt bijna omgekeerd: ik heb moeite om de moderne schoolboeken serieus te nemen, opgeleukt als ze zijn. Het is soms juist een grote ontdekking dat ondanks de plaatjes een methode wel degelijk heel goed in elkaar zit.

Maar zwaar blijft het, met al die lichte kost erbij.

Om deze keer wat langer te doen met de band heb ik nu maar de sterkste genomen die ik kon vinden. Een band waar je gewoon punaises in kunt prikken als je dat vrolijk vindt staan, die band trekt zich er niets van aan.

Overigens heb ik in die 9 maanden nooit mijn ketting hoeven spannen Dus mijn kunstje met plakband op de kettingkast heeft goed gewerkt.

Het besef dat elke regel om een reden bedacht is gaat er bij Balk niet in, meer eigen verantwoordelijkheid is immers gewenst.

Vandaag was ik een middagje op cursus, over de nieuwe Arbo-wet. De wet dus die de werknemer moet beschermen tegen werkgevers die te weinig rekening houden met veiligheid en welzijn.
Die wet is behoorlijk uitgekleed. Dat is dus handig, zou je denken. Maar wat blijkt? voor elke geschrapte regel moet je nu per bedrijf je eigen regel gaan bedenken. Eigen verantwoordelijkheid als het ware. Maar wie durft nog te zeggen dat dit iets met efficiency te maken heeft?

Genoeg gemopperd: het was een prachtige dag, en het was een prachtige plek: Berg en Bosch, bij Bilthoven. Ooit was het een sanatorium, en het terrein heeft de charme van een kazerne zonder leger. Kazerneterreinen liggen vaak op mooie plekken en zijn oases van rust. Tenminste, in het weekend als er niets gebeurt. Die sfeer proefde ik hier ook. Kijk maar eens naar onderstaand plaatje van barak Q waar ik moest zijn.

Maar genoeg is genoeg!

Tegelijkertijd zegt de ex-staatssecretaris van Onderwijs dat Nederland in een onbestuurlijke situatie terecht komt.

Ik wist dat het slecht gesteld was met de taalvaardigheid van PABO-leerlingen, maar dat het al zo erg was….

Zou Rutte denken dat het ‘Haags onbestuurlijk woordenboek‘ een woordenboek is?

En zouden binnenkort weer nieuwe verkiezingen uitbreken?