plutone.labarca.nl

Heerlijke oliebollen dit jaar, onze bakker had de hoofdprijs bij de landelijke oliebollencompetitie en ze zijn werkelijk eetbaar. De poes ligt al de hele dag verscholen onder een dekentje, daar voelt hij zich veilig voor al de knallen buiten. Maar het wordt hem langzamerhand wat te veel, hij wordt helemaal stijf en zo nu en dan komt hij er toch uit. Zodra er dan weer een knal is krimpt hij in elkaar en begint te grommen. Vervolgens rent hij weer naar eenhoog waar zijn mandje op de overloop staat, gevolgd door een van ons die het dekentje weer over hem heen doet. Als dat maar over hem heen zit is hij rustig, hij likt zich en spint. En nu en dan een aai over zijn bol waardeert hij. Zolang hij maar veilig onder dat dekentje mag blijven.

Het gaat dus wel goed dit jaar. Hij is al eens drie dagen verdwenen, en twee jaar geleden was hij stijf van angst in een kippenhok weggekropen, waardoor de kippen dubbele stress hadden.

Jullie begrijpen wel dat wij niet meedoen aan de collectieve barbarij van het afsteken van kruit dat door kinderen in China voor een habbekrats is gemaakt en nu dus dient voor het vervuilen van onze wereld.

Voor de versiering nog een mees uit de voortuin, van een paar dagen geleden.

Mijn oma had een grote boerenbonten pot met een deksel erop. In die pot zat honing. Die honing kocht ze van een imker, en ze was er heel zuinig op. Meestal was de honing dan ook flink gekristalliseerd. Als wij er logeerden, dan mochten we een grof gesneden boterham met zelfgebikte honing beleggen. Ik weet van die honing nog vooral hoe hij rook en wat voor geluid het maakte als je er met je mes doorheen ging.

Honing, zo’n product dat je eigenlijk helemaal niet nodig hebt. Jaren hadden we dan ook geen honing in huis. Maar laatst heeft K. een keer honing gehaald in een poging de kriebelhoest van D. wat te verlichten. Die honing nu, blijkt tegenwoordig in een soort shampoofles verkocht te worden. Er staan opwekkende teksten op. Minder geknoei, lekker makkelijk, van dat soort teksten. AH is het al gaan na-apen, dus dit is wat het gaat worden met de honing. Er is niets meer tegen te doen.

Zodoende stond ik gisteren voor de derde keer met diezelfde plastic fles en een pannetje heet water te emmeren, want ook deze honing doet aan kristallisatie, en is dan op geen enkele manier meer de fles uit te krijgen. Ook een kleine gekristalliseerde brok houdt je tegen, want die komt natuurlijk precies voor het gaatje terecht. En als je heel hard knijpt loop je het risico dat het er plotseling hard uit spuit.

Tegelijkertijd was ik met een nat lapje de kast aan het ontkleven, want in een poging om de honing er de volgende keer wel uit te krijgen had ik de fles op zijn kop in de kast gezet. Helemaal sluiten deed de dop dus niet.

De volgende keer dat er honing moet komen zullen we echt naar een geitenwollensokkenwinkel moeten, zolang de knijpflessen nog niet tot daar zijn doorgedrongen. Ik heb goede hoop, want minder geknoei en lekker makkelijk zijn meestal niet besteed aan die geitenwollesokkentypes.

‘Alle soorten alcoholhoudende drank vergroten de kans op borstkanker in gelijke mate. Vrouwen die wijn drinken omdat ze denken dat het gezonder is dan bier vergissen zich’, zegt de Amerikaanse onderzoeker Maisonneuve, . ‘Het gaat om de hoeveelheid alcohol die wordt geconsumeerd, niet het type.’

Dit is de eerste keer dat ik iets lees over typen alcolhol. Ik meende altijd dat ‘drinkbare’ alcohol ethanol is, tegenover brandspiritus wat methanol is.

Net heb ik wat rondgeklikt op andere logjes, en tot mijn afgrijzen zag ik dat web-log.nl tegenwoordig doet waar ze een tijd lang alleen op zinspeelden sinds ze hun site vernieuwden vorig jaar. Een reclamebalk boven iedere log, iedere gratis log tenminste. En denk maar niet dat ze rekening houden met de kleuren of de stijl van je log.

Misschien deden ze het al langer, maar ik kijk meestal in mijn RSS-reader en dan zie je het niet.

Blij dat ik daar op tijd ben weggegaan.

Plutone verklaart plechtig dat op deze log nooit enige vorm van reclame zal komen!

Zojuist heb ik de schoolboeken voor D. en J. besteld.
Al die kilo’s die ze straks op hun rug moeten meedragen.
Even los van de kosten valt mij vooral op dat er zoveel werkboeken zijn tegenwoordig. Voorgedrukte schriften eigenlijk. Zodat alle leerlingen jaar in jaar uit precies hetzelfde huiswerk krijgen. Eerlijk is eerlijk.

In mijn tijd had je gewoon een klapper met tabbladen en per vak een boek, meestal niet eens zo’n dik boek. En aan het einde van een hoofdstuk stonden opgaven afgedrukt. Vaak kreeg je van de leraar zelfbedachte opgaven, meestal moest je die zelf opschrijven maar soms kreeg je een stencil (wie weet er nog wat een stencil is?).

Het gevolg was wel dat wij niet zo zwaar beladen naar school gingen als de kinderen van nu. En ik heb eerlijk gezegd de plaatjes uit de hedendaagse speelse boeken nooit erg gemist. Het werkt bijna omgekeerd: ik heb moeite om de moderne schoolboeken serieus te nemen, opgeleukt als ze zijn. Het is soms juist een grote ontdekking dat ondanks de plaatjes een methode wel degelijk heel goed in elkaar zit.

Maar zwaar blijft het, met al die lichte kost erbij.