QR-codes (Quick Response-codes), dat zijn de blokjescodes die je steeds vaker tegenkomt op bijvoorbeeld stationsreclame. Het zijn tweedimensionale streepjescodes.
Is QR nieuw voor je? Lees een inleiding op Wikipedia.

Wat kun je met QR?
QR is een heel gemakkelijke methode om een tekst in te voeren in een smartphone. Die tekst kan bijvoorbeeld de URL van een website zijn of een mailadres. Maar ook een gedicht bijvoorbeeld.

Druk die code af op flyers, posters en in tijdschriften die je doelgroep zal zien. Papier wijst ze de weg naar je online produkt of dienst.
De meeste smartphones die een URL binnenkrijgen via QR starten direct die URL op. De QR code werkt dus als een snelkoppeling voor iedereen. Hij is gemakkelijk te verspreiden op papier, met één druk op de knop te starten met elke smartphone én daarop te bewaren.

Waarom is QR zo populair?
Het intikken van een URL op een smartphone is geen pretje, met QR maak je het supersimpel.

Waar zet je QR voor in?
Dit is de vraag waar het echt om gaat: wanneer en waarvoor zet je dit middel in?

Je zet QR-codes bijvoorbeeld in:
• Om mensen daar te laten kijken waar jij dat graag wilt
• Om een filmpje aan te bieden, een app, een brochure, wat je maar wilt.
• Om persoonlijke informatie door te geven: twitter profile, visitekaartje enzovoorts.
• Om papieren informatie (statisch) te voorzien van actuele informatie online (dynamisch)
• Om online discussies na een papieren publicatie centraal te houden
• Om een snelkoppeling aan een breed publiek aan te bieden

Leuk oefenmateriaal voor je QR reader vind je hier.

NB dit is het beginnetje van een verhaaltje waar ik het op mijn werk over ga hebben.

Raden maar: Wat zie je hier?

- carnaval
- de Tour de France komt langs Leiden
- de Giro komt langs Leiden
- aankomst van Sinterklaas
- de Elfstegentocht
- de Leidse Marathon
- Koninginnedag
- de Lakenfeesten
- 3 oktoberfeest
- het maakt niets uit

Wat een rust hè, hier in Den Haag. Maar de rel is vandaag dan ook in Amsterdam. Daar gaan massa’s scholieren protesteren tegen…. ja, waartegen ook al weer? Dat weten ze zelf eigenlijk niet helemaal. In Den Haag is het in elk geval afgelast.

Ik heb de jongens net naar school gestuurd, maar het schijnt dat er een hoop kinderen vandaag thuis blijven. Staken gaat natuurlijk het allerbeste in je eigen bed. En de school heeft laten weten dat als je een brief van je ouders hebt je vandaag mag gaan protesteren. Tsja, in Amsterdam is er niemand die de aanwezigen turft.

Ik heb ze geprobeerd voor te bereiden op het geval de school ze alleen maar in een oppaslokaal gaat stallen omdat er te weinig leerlingen zijn om de lessen door te laten gaan. Bel naar huis, heb ik ze op het hart gedrukt, protesteer, eis dat er les komt en besteed nu het rustig is eens tijd aan het uitdiepen van de stof van de laatste tijd. Van dat soort dingen. Misschien moet ik straks wel opdraven op de school, met een brief inderdaad, dat ze naar huis mogen van mij als er toch niets zinnigs gebeurt. Maar ik hoop het niet.

De protesten gingen toch over de kwaliteit van het onderwijs, en niet over de vraag of 1040 uren per jaar te veel is? Daarin is het nu wel ontaard, en dat is vooral de schuld van de overheid. Eerst de inspectie die zijn eigen bestaansrecht denkt te moeten bewijzen (en in mijn ogen eerder ondergraaft) met die 1040 uren controle, dan de minister die weer een onzinnige maatregel bedenkt om het protest te sussen: terug naar 1000 uren per jaar.

De gekken zijn aan de macht! De kern van de protesten was niet dat 1040 uren te veel is, maar dat het mensonterend is om zinloos in een lokaal opgesloten te worden tot de uren vol zijn. De school is geen gevangenis! Liefst zag ik dat ze 1200 uren per jaar les hebben, maar dan wel echt les, waarin ze iets leren.

Eigenlijk zijn het twee gebouwen. Het hoge stuk met de twee puntdaken erop is oud (zestiger jaren), en de drie gebouwen ervoor die samen op een dik blok van vijf verdiepingen staan zijn er in de negentiger jaren aan gebouwd. Het oude stuk is daarbij opnieuw bekleed, met baksteen, zodat het een geheel is gaan lijken.

Het gebouw is overigens te groot voor VWS en er zitten allerlei andere diensten in. We zijn vergeleken met 20 jaar geleden al met 50% gekrompen en dat proces gaat nog steeds door. Zoals het nu gaat hebben we over 5 jaar ruimte voor nog een ministerie in dit gebouw, als we de andere gasten eruit zetten.

Waarschijnlijk ben ik er dan zelf ook uit gezet

Zonder mezelf ook op te winden wil ik graag aangeven waarom ik het idee van Plasterk kwalijk vind.

In de eerste plaats is dat omdat niet alles om geld draait. De toekomst van Nederland hangt af van de hoger opgeleiden, horen we steeds. Laat dus ieder bijdragen naar draagkracht, in geld of in tijd (studeren kost jaren van je leven, vergeet dat niet).

In de tweede plaats omdat de ideeën van Plasterk neerkomen op het afwentelen van een tekort nu op de generaties na ons. De generaties na ons moeten al zoveel andere rekeningen voor ons betalen (mileu, vergrijzing, veel te dure huizen etc.).

In de derde plaats zie je nu al dat studenten structureel werken naast hun studie om het hoofd boven water te kunnen houden. Dat gaat ten koste van de tijd om te studeren, en ik vind niet dat het meer moet worden.

In de vierde plaats vind ik dat OCW geen inkomenspolitiek hoort te bedrijven,

en in de vijfde plaats vind ik dat de PvdA geen clientelisme hoeft te bedrijven. Socialisme ging toch over meer dan het simpele verdelen van de koek maar ook over de verheffing van het volk?

Los hiervan zie ik om me heen teveel voorbeelden dat het helemaal niet waar is dat rijkelui gestudeerd hebben en armoedzaaiers niet. Ik zie om me heen veel academici die een zeer bescheiden leven leiden, maar ook bouwvakkers die het breed kunnen laten hangen.

Maar er bestaan ook kwaadaardige verzinsels, en die horen ze voor zich te houden.

Zoals de Mozambiquaanse aartsbisschop Francisco Chimoio: “Condooms bieden niet noodzakelijk bescherming want ik weet dat er twee Europese landen zijn die condooms besmetten met het virus. Ze willen met dat programma de Afrikanen uitroeien. ” Hij weigerde de namen van de twee landen te noemen.

“Als we deze ziekte niet serieus noemen, zal ze ons uitroeien. Een mentaliteitsverandering is nodig. Seksuele relaties moeten binnen het huwelijk plaatsvinden zonder overspel, en jonge mensen moeten zich onthouden, ” aldus de aartsbisschop.

Dat klinkt als een bericht van een buitenaards wezen, en in elk geval niet iemand uit Afrika.

Afrika, waar veel mannen het als hun enige taak beschouwen om hun zaad in zoveel mogelijk potjes te planten.
Afrika, waar HIV/besmette mannen het nodig vinden om kinderen te verkrachten omdat ze denken dat ze daardoor van hun HIV af raken.
Afrika, waar vrouwen schuurpoeder in hun vagina doen om hun man maar niet het idee te geven dat ze sexuele lusten hebben. Want daar komt natuurlijk overspel uit voort. Die ‘droge sex’ is een flinke aanjager van besmettingen.
Afrika, waar vrouwen massaal verminkt worden om ze hun sexuele gevoelens af te nemen. Waarbij er en passant de nodigen omkomen door gore infecties.

Het gemakkelijkst verpreidbare geloof is twijfel, angst en onzekerheid. Een bisschop die daartoe zijn toevlucht neemt is kennelijk wanhopig bezig zijn eigen publiek weer terug te krijgen.
Maar misschien is Afrika al verloren en helpt deze bisschop bewust om het lijden te bekorten.

In Mozambique is ongeveer 16% van 19 miljoen inwoners met HIV besmet. Per dag komen daar 500 gevallen bij.

Wat wil het geval? De no-claim wordt vervangen door een eigen risico.

Wat betekent dat?

Heel simpel: Meer premie betalen en minder van je verzekering terugkrijgen.
Ik verwacht dat ook nog eens de premies zullen stijgen.

Dat is geen vervangen, dat is geen dubbel pakken, dat is driedubbel pakken!

Ik kan me best voorstellen dat ze al dat geld nodig hebben, maar ik erger me aan de versluierde manier waarop erover gepraat wordt.

Probeer maar eens het Wilhelmus (klik) te begrijpen, en dat is nog maar van rond 1570!

Wie denkt er trouwens dat het verbieden van een boek in Nederland uitvoerbaar is?
Ooit gaf de RK kerk een fantastisch interessante boekenlijst uit, de lijst van verboden boeken. Helaas zijn ze daarmee gestopt. Nu moeten we het weer helemaal zelf uitzoeken.

Partij? Ik spreek liever van een gemeenschap. Bij de Partij vind u de warmte terug van een echte gemeenschap. Wij kennen elkaar bij de Partij, elke drie maanden neemt elk kaderlid contact met alle leden op in zijn rayon. Dat hebben we goed georganiseerd, bij de Partij! Alle leden staan maar twee plaatsen af van de leider, dat ben ik dus. Ik ken alle kaderleden persoonlijk. We besteden heel veel aandacht aan contact met onze mensen, om ze scherp te houden. Leden die je niet genoeg uitlegt, die raken snel de weg kwijt. Dus elke drie maanden op huisbezoek, zo gaat dat bij ons. Mijn devies is: Altijd het juiste hart op de tong!

Dat kost veel tijd en aandacht, maar dat is juist zo bijzonder bij ons.
Snapt u het nu een beetje, hoe het bij ons toegaat?

Weet u trouwens dat ik eigenlijk heel erg aardig ben?
Nooit boos ook, maar soms wel verdrietig. Zoals nu, over die voorkeurstemmen.

Maar zegt u nou zelf, bij een Partij moet je toch weten waar je aan toe bent?