Block chain en organiseren: een paradox

Er wordt veel geëxperimenteerd met block chain techniek, en er liggen een paar mooie technische principes onder met mogelijk vergaande effecten. Wellicht zijn de verwachtingen overdreven, want block chain technologie is in de allereerste plaats een methode om informatie te beschermen tegen vervalsing van binnenuit. In principe is een block chain een journaal van transacties, waarin elke pagina versleuteld is op basis van de inhoud van de voorgaande pagina. Informatie ongemerkt vervalsen wordt daardoor praktisch niet uitvoerbaar zodra een pagina een opvolger heeft, en onmogelijk als er een ketting van opvolgende pagina´s is. Vandaar de naam block chain.
Als die database een gesloten systeem zou zijn, dan zou het alsnog een koud kunstje zijn om bedrog te plegen. Het zou dan immers mogelijk zijn om een hele reeks blokken tegelijk te veranderen in een alternatieve consistente staat.
En daar komt het revolutionaire idee om de hoek kijken: de hele database wordt openbaar gemaakt en op meerdere onafhankelijke servers bijgehouden. Transacties zijn pas definitief als een meerderheid van de servers daarmee instemt. Als op één server malversaties plaatsvinden, dan wordt de data automatisch hersteld via datzelfde democratische stemproces.
Daarmee leunt block chain technologie echter op een lastig te organiseren stelsel: het is van belang dat in de kring van betrokken servers nooit sprake is van een meerderheidsbelang, geen enkele partij mag ooit de macht over de block chain krijgen. Ook congsies van ogenschijnlijk onafhankelijke partijen zijn uit den boze.

Maar daarnaast is die block chain een ICT-systeem dat vraagt om bekostiging, beheer, kwaliteitsbewaking, onderhoud en op zeker moment ook vervanging. En dat moet dus door al die onafhankelijke organisaties met elkaar in samenhang worden gedaan.
Dat is een grote uitdaging van block chain, want dit kan alleen worden georganiseerd door de gemeenschap van deelnemende organisaties, die principieel juist onafhankelijk van elkaar moeten blijven. De gemeenschap zal een vertrouwde partij moeten organiseren die de voorwaarden bepaalt om aan te mogen sluiten. Kan dit zonder toezicht, is de vraag en wie moet dat dan doen? Wie is verantwoordelijk voor het functioneren van de block chain als er geen eigenaar is?

Ik ben benieuwd wat het antwoord is op deze paradox.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *