Archief voor oktober 2008
Snert
Chanson d’automne
Les sanglots longs
Des violons
De l’automne
Blessent mon coeur
D’une langueur
Monotone.
Tout suffocant
Et blême, quand
Sonne l’heure,
Je me souviens
Des jours anciens
Et je pleure
Et je m’en vais
Au vent mauvais
Qui m’emporte
Deçà, delà,
Pareil à la
Feuille morte.
(Paul Verlaine)
Herfstlied
Droeve tonen
van violen
die in ‘t najaar klinken
laten mijn hart
in verlangende smart
verzinken.
De keel gesnoerd,
doodsbleek, geroerd
als klokken luiden,
denk ik nog aan
wat is gegaan
en wil ik huilen.
En ik moet voort
waar wind mij voert,
mee op zijn boze pad,
van hier naar daar,
als was ik maar
een najaarsblad.
(vert. M.H. Teunissen)
Vliegles
Weten jullie al dat ik op vliegles ben?
Niet met zo’n petroleumkachel waarmee jullie allemaal naar Turkije heen en weer vliegen, nee, het gaat geruisloos en het werkt op concentratie in plaats van op energie. Het enige dat je nodig hebt is een flink Perzisch tapijt, ongeveer een vierkante meter per 10 kg lichaamsgewicht.
Dit is les 1: loslaten



