Archief voor oktober 2007
OCW
Vandaag een plaatje van OCW. Je ziet wat een raar ontwerp het gebouw heeft, met die loze puntmuts op. Ook zie je het te lage viaduct waarover de tram door de gebouwen heen naar boven rijdt om op eenhoog in Centraal aan te komen. Tegen dat viaduct hebben zich al tientallen bestelbusjes te pletter gereden. Al die grote gebouwen trekken nogal wat bevoorradingsverkeer aan, en dat moet wel heel precies de weg weten.
Het is een foto uit het voorjaar, die ik opnieuw ‘ontwikkeld’ heb, met het programma DXO. Dat is een ideaal programma voor architectuurfoto’s. Sommigen van jullie zullen zich mijn betoog voor het gebruik van RAW format herinneren, en hier is een extra reden: je kunt je foto misschien nog wel eens met een betere ontwikkelaar ontwikkelen.
herfst
Vaak krijg ik even een knuffel van J, onze oudste zoon. Hij is bijna 15 en werkelijk een schatje. Hij is nog maar een halve kop kleiner dan ik.
De laatste tijd valt me daarbij regelmatig op dat hij ruikt naar mannenzweet.
Dit brengt bij mij een herinnering aan vroeger boven, want plotseling realiseer ik me: dat doe ik zelf al een hele tijd niet meer.
Hormonen zeker. Hij zit aan het begin van iets waar ik al weer voorbij ben.
Opeens hoor ik de tandarts weer vertellen dat het normaal is om tandsteen pas op latere leeftijd te krijgen, door veranderingen in de enzymhuishouding. Ook dat is alweer een tijd geleden. En ik hoor weer de huisarts die mij geruststelt dat ik geen probleem met mijn hart heb maar domweg maagzuur in mijn slokdarm doordat met de jaren dat klepje bovenaan je maag het niet meer altijd even goed doet. Waarbij hij me routinematig nog een test op ouderdomsuikerziekte aanbood. Om de uitslag te lezen moest ik mijn leesbril zoeken, waarvan ik vergeten was waar ik die had gelaten. Ook heel normaal op mijn leeftijd.
Ik verlang overigens niet naar een rode cabriolet waarin ik mezelf belachelijk maak met een gekocht blondje naast me, al kon ik het betalen. Ik smeer geen Axe onder mijn oksels en ik denk dat ik me niet zal gaan aanstellen als de jongens straks met een vriendinnetje thuis komen. Zoals ik al de nodige andere vaders heb zien doen.
Nee, de tijd gaat voor mij te hard. Net als de puberteit is de penopauze bij mij ongemerkt gepasseerd. Alleen als ik terugkijk bespeur ik een bepaalde vorm van overgang die ik doorgemaakt heb. En van binnen kan ik me nog steeds een ondeugend jongetje voelen.
En plotseling bedenk ik: dat zal iedereen wel hebben, dat hij zich anders voelt dan iedereen denkt.
Hangplek
Deze prachtige plaatjes zijn van een plek die er in het verleden wel eens anders heeft uitgezien. Want dit het Galgewater in Leiden, het ‘hengeveld’, de plek waar je maar beter uit de buurt kon blijven.
Toch waren er toen ik deze foto’s vorige week maakte aardig wat jongeren aan het rondhangen 
. Ik heb ze maar even buiten beeld gehouden.
Endlösung
Zes miljoen automobilisten ontregelen Nederland en veroorzaken politieke kopzorgen. Coalitiegenoten CDA en PvdA zijn in conflict.
Drukjacht is geen drijfjacht, sust CDA-minister Camiel Geurlings keer op keer. Bij de verboden drijfjacht jaagt een lange linie drijvers paniekerige automobilisten voor zich uit, die worden opgewacht door een rij schutters. Die schieten vaak maar half raak en dat veroorzaakte veel leed.
Bij de net zo verboden drukmethode jaagt slechts één drijver het ‘wild’ op. Dat raakt minder in paniek. Waarna slechts één schutter aanlegt om goed gemikt raak te schieten. Dat betekent minder leed. Eurlings blijft voor een verbod op deze drukjacht, maar wil eenmalig een ontheffing verlenen om de 6.000.000 autorijders terug te dringen naar het ’optimale’ aantal van ongeveer 800.000. Daarna kan in zijn ogen de stand worden beheerst via de wel geoorloofde aanzitjacht, zonder drijver. Daarbij worden de automobilisten op lokvoederplaatsen ’rustig’ afgeschoten. Nog minder leed.
De autolobby, sinds de verkiezingen sterk gegroeid in de Tweede Kamer, verzette zich gisteren in een debat echter onvermoeibaar tegen het plan van Eurlings om het drukjachtverbod eventjes te vergeten.
Maar de minister ziet het als onvermijdelijk. Hij wijst op verkeersongelukken, zware overlast en dreigende volksziektes zoals overgewicht. Onder druk van de PvdA wil hij een laatste zoektocht ondernemen naar alternatieve methodes om het overschot te verminderen, maar verwacht die niet te vinden. En dan wil hij de drukjacht toestaan tegen de zin van coalitiepartner de PvdA in. In dat geval kan de PvdA niet anders dan inbinden.