melk
Het besef dat koffie eigenlijk een aftreksel van gemalen geroosterde bessen is, dat is ver weg.
Koffie is tegenwoordig voor veel mensen een soort inlegkruisje dat ze in hun senseo stoppen.
Een modern apparaat van een paar jaar geleden.
Dus niet meer modern, zo gaat dat.
Dus voor wie uitgekeken is op zijn senseo: nu is er de PUC. Niet zomaar een koffiepadjesapparaat, er kuinnen ook nog capsules met vloeibare zuivel in.
Brrr, vloeibare zuivel! Of zouden ze misschien gewoon melk bedoelen?
Dat is een beetje gek, ja. Maar de machines zelf niet.
Koffie verandert namelijk chemisch heel snel: binnen 20 minuten zijn alle lange moleculen in stukjes gebroken. Dat process begint meteen na het maken., Senseo-koffie is altijd vers, en ik bedoel vers – 30 sekonden in plaats van 10 minuten, en dat maakt een groot verschil.
Zuivel niet, dus die kun je er ook gewoon indoen.
Gatver-dairy
toen ik voor het eerst in brabant kwam hoorde ik het woord stofkoei. oftewel melkpoeder.
Je moet alleen niet kijken wat die cupjes voor allerlei smaakjes kosten, dan kun je zo langzamerhand je koffie toch weer goedkoper in een restaurant gaan halen. De smaak van koffie begint trouwens nog eerder met achteruit gaan namelijk al direct na het malen. (of zelfs daarvoor al als de bonen niet goed bewaard worden). De lekkerste koffie blijft toch die vers gezette van vers gemalen bonen. (Toch gebruik ik ook meestal de Senseo, steeds voor één kopje malen en zetten is ook weer zo’n werk en dan slaat al snel de gemakzucht toe)
Volgens mij wordt PUC de nieuwe rage.
Die senseo is te gewoon geworden.
Bovendien schijnt PUC lekkerder te zijn, als ik tenminste mijn arme oude lieve vader moet geloven.
Zelf lust ik geen koffie, senseo of PUC.
Ik stond laatst, als niet-senseohebber, bij zo’n demonstratie. Inderdaad verschrikkelijk duur en lekker? Nou dat viel tegen.
Mooi omschreven, dat inlegkruisje.