plutone.labarca.nl

Vorige week had ik last van iets nieuws. Ik voelde fantoomvibraties. Vibraties dus die er niet zijn maar die je toch voelt. Ik bedoel mijn telefoon overigens . Je voelt je telefoon trillen terwijl hij helemaal niet over gaat.

Ik draag doorgaans mijn GSM in een etui aan mijn riem, en als het ding overgaat dan voel ik hem trillen. Geluid maakt hij verder niet, dat heb ik uit gezet want het werkt op mijn zenuwen.

Ik vind het meestal wel prettig als niemand me belt. Dat was in het begin wel anders. Toen ik net zo’n ding had verlangde ik er erg naar dat iemand me belde, maar niemand deed het. Bijna niemand wist mijn nummer en die het wisten vonden het te duur.

Maar fantoomvibraties zijn een teken van ernstige verslaving, een onbedwingbaar verlangen naar dat hij overgaat.

Ik was dus naar een verjaardag, en ik had besloten om geen telefoontje mee te nemen. En toch voelde ik hem trillen. Doodeng!

Ik trok me even terug met mijn vibraties en haalde in stilte een paar keer diep adem.
Nee, daar was het weer, ik voelde het duidelijk!

Opeens rook ik de ossenstaartsoep. Toen wist ik het: mijn maag knorde.