plutone.labarca.nl

Toen ik op mijn 30ste rijles nam (in de Flevopolder kon je eigenlijk niet zonder) heb ik gewoon aan collega’s gevraagd wie ze een goede vonden, en die heb ik genomen. Ik ben één keer gezakt.

Gisteren las ik in de krant dat rijscholen proberen om zo min mogelijk autochtone leerlingen in huis te halen. Niet omdat ze een probleem hebben met die mensen, maar omdat ze een slechte score opleveren bij het CBR. Want het CBR publiceert het percentage geslaagden per rijschool, en een goede score levert klandizie.

Steeds zie je dat soort dingen weer: pogingen om iets te meten verstoren datgene wat ze meten. Doordat de cijfers op een verkeerde manier gebruikt worden. Mij zegt het tenminste niets hoeveel procent geslaagden een rijschool aflevert.

Dat percentage is namelijk door de rijschool heel goed op te krikken:
• Je doet zelf de voorselectie en laat kandidaten pas na heel veel lessen afrijden (kassa! )
• Je weigert klanten die niet erg kansrijk lijken, bijvoorbeeld doordat ze slecht Nederlands spreken (is dus gangbaar)
• Je schuift klanten kort voor het examen door naar een ‘collega’ die als katvanger optreedt
• Je verandert na een slechte score je naam of gaat een fusie aan met een collega met een goede score

Ik word met andere woorden op mijn wenken bediend. Alweer een effect van de cijferreligie, want het begrip Kwaliteit is tegenwoordig ook helemaal vercijferd.

Wat mij een beetje tegenvalt van cijferaars is trouwens dat ze altijd direct om een grafiekje vragen als je ze cijfers geeft. Een plaatje zegt meer dan cijfers, heet het. Jazeker, een plaatje kan zelfs iets heel anders zeggen dan de cijfers waar het op gebaseerd is. Maar de indruk van het plaatje blijft hangen, niet de cijfers. Waar de cijfers vaak al weinig betekenen worden die ook nog eens gepresenteerd in de meest suggestieve grafiekvorm. Je wilt er tenslotte iets mee.

Er zijn leugentjes om bestwil, er zijn gewone leugens, grote leugens, en er is statistiek!

PS Er is in Leiden een school die jaren de beste score van de inspectie gekregen heeft. Die school is daardoor zo sterk gegroeid dat het schoolplein helemaal volgebouwd is met noodgebouwen. Van die oorspronkelijke school kan op die manier nog maar heel weinig over blijken te zijn. Regelmatig hoor ik van leerlingen die gillend gek die school verlaten. Ten ondergaan aan je succes heet dat.