plutone.labarca.nl

Ik heb een film gezien die me erg aansprak, een Duitse film over de blokkade van Berlijn. (KLIK)

Het aardige aan de film is dat nu eens niet de Duitsers Engels spreken, maar de Amerikanen Duits, en zelfs Stalin. Maar het mooie van de film vind ik om te zien hoe in een ontmoedigende puinhoop toch weer iets opgebouwd wordt, hoe ze moed putten uit niets. En dat een (bloedmooie) vrouw die haar man kwijt dacht te zijn jaren na de oorlog een keuze moet maken uit twee liefdes, want haar man komt toch terug en inmiddels heeft ze een liefdesrelatie met een Amerikaanse militair. Tot overmaat van ramp wordt ze ook nog zwanger van die Amerikaan en ze kan het niet over haar hart verkrijgen om zich te laten aborteren.

Uiteindelijk is het heel eenvoudig wat ze kiest, op het moment dat de Amerikaan vertrekt. Natuurlijk blijft ze bij haar gezin, daar is haar thuis.

Het huzarenstukje van de luchtbrug naar Berlijn dient eigenlijk slechts als decor.