beveiliging
Elke ochtend als ik op kantoor kom moet ik door een poortje. Het poortje laat me pas door als mijn pasje goed bevonden is. Naast die poortjes, op een meter afstand van mij, staat dan een beveiligingsfunctionaris. Die staat op te letten of ik het wel goed doe, reageert totaal niet op welke vorm van begroeting ook en pas als ik erin geslaagd ben om binnen te komen volgt een ‘goede morgen!’. Waarop ik dan schaapachtig iets terugzeg, want het voelt zo vreselijk onnozel!
Maar deze week doe ik het niet meer. Ik zeg ze vriendelijk gedag voor ik met mijn pasje begin. Zij doen dan of ik lucht ben. Als ik dan binnen ben zeggen ze als robots ‘goedemorgen’ en doe ik of zij lucht zijn.
Eens kijken of dat uiteindelijk beter voelt.
Zijn ze wel echt, of zijn het robots…
Ze moeten natuurlijk eerst zien dat het wel veilig is om jou te groeten.
Ik ben in Israel deze week. het leuke is dat ze hier de veiligheid intelligent doen. Dus wel overal poortjes, maar niet de mensen die je al kent erdoor laten lopen. En wel overal de tassen open, maar niet van toeristenfamilies met kinderen. En overal met respect, met goedemorgens (bokher tov) dus. Zelfs als je tassen wel openmoeten, bijvoorbeeld omdat je jongeman alleen bent (of vooral Palestijns jongeman alleen met een rugzak).
Maar zefs dan met respect. Dus dat kan. Veiligheid zonder dat je als misdadiger behandelt wordt.
En dat moeten ze bij jouw baas – en in Europe/VS/Canada) dus nog wel leren.