plutone.labarca.nl

Als Vreemdeling gekomen, vreemd zal mijn aftocht zijn
Weg van mijn lentedromen van bloemen, zonneschijn
Het meisje sprak van liefde, haar moeder zelfs van trouw
Bedekt met sneeuw dit droeve land: de weg schuilt voor de kou

Ik kan voor al mijn reizen niet drijven met de tijd
Moet zelf mijn weg mij wijzen in deze donkerheid
Een schaduw van de maneschijn, die trouwe vriend, reist mee
En op het witte sneeuwtapijt: de sporen van een ree

Weg met mijn jammerklanken dat men mij zo verguist
Laat toch hun honden janken daar waar hun baasje huist
De liefde blijft niet hangen, God heeft dat zo bedacht
Zoekt steeds een nieuw verlangen, mijn lief dan, goede nacht!

Je droom zal ik niet storen, die maak ik niet kapot
Mijn tred zul je niet horen: zacht, zacht, de deur op slot
Bij ‘t weggaan kerf ik in de poort aan jou mijn ‘Goede nacht!’
Zodat ze kunnen lezen: Aan jou heb ik gedacht

schrijf in op RSS Feed