plutone.labarca.nl

Soms haal ik het, maar soms zie ik dit.

En wat doe je dan? Ik had de camera in mijn rugzak dus hing hem om mijn nek op zoek naar wat plaatjes.
Op dat moment hoorde ik achter me een stem. Excuse me, you take picture for me?
Achter me stond een klein vrouwtje met fonkelende ogen en een cameraatje in haar hand. This button… en ze drukte hem al zelf af. Helemaal scheef.
ik nam het cameraatje aan en direct versteende ze.

Don’t stop talking, probeerde ik. The lens won’t bite you.
Are you a professional? was haar antwoord.
No, no, I am just an amateur photographer who missed the train.
Ze wees met een vragende blik op mijn camera. This is professional?
Ze wilde kennelijk best ook even bij mij op de foto.
O no, this is just a toy, a rather good toy
Where are you from?, vroeg ze. Ah, Leiden, Holland? Bijna een verrassing dat ik uit Nederland kwam. Leiden, dat kende ze. Zij kwam uit Peru, America.
I sing in a choir, we had a concert in Utrecht and that’s why I am dressed like this, zei ik om te verklaren waarom ik er zo onalledaags bij liep.
Are you padre? vroeg ze nog. Ja ja, drie zoons heb ik. En ze feliciteerde me omdat het vaderdag was.

Ik heb geprobeerd de naam labarca.nl in haar geheugen te prenten, voor als ze de foto wil hebben.
Labarca.nl moet voor iemand met een latijnse achtergrond te onthouden zijn, zodat ze haar eigen foto nog eens terug kan zien. Benieuwd of ik ooit nog een verzoek krijg om een groter exemplaar.

Hoe ze heette?
Dat ben ik vergeten
te vragen.

Bij de echte Mona Lisa is dat ook nog steeds een raadsel, overigens.