stress
Ik lig languit op de bank, terwijl de lucht grijs blijft.
Wie was dit ook al weer?
Iemand die kennelijk last had van een nieuwe ziekte: blogstress. Net zoiets als huwelijksstress. Je raakt uitgekeken op jezelf.
Als je niets meer weet dan stel je je publiek teleur en straks verlies je ze nog. Mensen die je grotendeels helemaal niet kent, maar alleen hun digitale ik.
Oorlogen die eens waren, komen gewoon weer terug. Met een iets andere kleur en een iets ander gezicht, blijven ze terugkomen.
Begin 2007 heeft zij haar weblog vermoord. En nog steeds kijk ik nu en dan of ze echt weg is.
Ik weet er wel een paar die helaas verdwenen, soms met de belofte op een andere manier terug te komen. Ik heb hen niet meer gezien. Ze zjn (of zijn voor mij) echt weg.
Het internet is niet meer dan een knopje dat beslist of je er bent of niet.
Nergens is het makkelijker verdwijnen dan daar.
je bedoelt die journaliste uit Eindhvoen die zo boeiend schreef, hoe heette ze ook alweer?