plutone.labarca.nl

Gisteren liep ik me rot te zoeken naar de oplader van J. zijn telefoontje. Onze kinderen zijn namelijk heel bijzonder: ze gebruiken hun GSM alleen om naar huis te bellen als er iets is, zodat ze alleen in de vakanties hoeven te worden opgeladen want ze zetten hem steeds direct weer uit. Ze hoeven ook vrijwel nooit beltegoed aan te vullen.

Vandaag lag het vakantiecameraatje bij mijn toetsenbord, als teken dat er iets mee was. Inderdaad: ook een lege batterij. Waar is dàt opladertje ook al weer?

Wat mij langzamerhand gaat verwonderen is het grote aantal verschillende batterijen en opladers dat er in de wereld blijkt te bestaan en in het bijzonder in ons eigen huis. Al die electronische dingen hebben tegenwoordig maar batterijen, en ze zijn vrijwel nooit gelijk aan wat je al had.

Wat waren we vroeger eigenlijk slim, toen we ongeveer 6 typen batterij hadden waar we het mee moesten doen.

Less=more!