Archief voor april 2007
bouw
Eindelijk is de bouw begonnen bij de school van T.
In de kerstvakantie zijn de noodlokalen afgebroken (klik), en sindsdien ligt het terrein er verlaten bij. Begin mei moet het klaar zijn, maar daar gelooft al niemand meer in.
Maar als er een wonder gebeurt horen jullie er meer van.
Voorlopig heb ik hier een foto van Hassan, iemand die met groot plezier de heipalen de grond in slaat.
Ze heien op een heel aparte manier: de heipalen zijn stalen buizen die aan de onderkant dicht zijn. Ze laten een gewicht door de buis vallen als heiblok. Veel minder lawaai dan bij traditioneel heien. Hoewel, het lijkt wel of de hele dag de klok geluid wordt, die buizen hebben het geluid van een kleine kerkklok.
Lees meer »
Pasen
Ter gelegenheid van pasen ben ik met D. uit fietsen gegaan, en dat heeft een paar mooie plaatjes opgeleverd. Echt Zuid-Hollands landschap. Een van de mooiste plekjes die ik ken in Zuid-Holland, en daarom vertel ik lekker niet waar het is. Je kunt er niet per auto komen 8-).
Verder was het veel te mooi weer om te webloggen.
Midas
berichtje van vorige week waarvan ik me afvraag of iemand het wel gezien heeft.
Op zwemles sta ik altijd op tijd met de handdoek klaar bij de douches. Ook vandaag weer. Opeens viel mijn oog op een kleuter in tranen. Hij zocht zijn vader en die was nergens te bekennen. Ik ging er maar eens op mijn hurken bij zitten.
Heb je al gezwommen?, vroeg ik. Geen antwoord, maar boven mij in veelvoud: Nee, dat zie je toch!.
Hoe heet je?, probeerde ik, maar wat hij snikte was niet te verstaan.
Nog een keer dus.
Mi-hi-das, kwam er nu uit.
En waarom zoek je je vader? probeerde ik.
Ik moet naar badje twee -snik- en ik weet niet waar badje twee is.
Ik weet geloof ik wel waar badje twee is
Hij hoorde het niet, keek alleen hulpeloos om zich heen waar zijn vader was.
Midas, heb je ook een achternaam? Als ik weet hoe je heet kan ik je vader zoeken.
Je moet vragen naar de vader van Midas, hoor ik om me heen. Ervaren moeders, zo te horen. Maar niet één die voor Midas op zoek ging.
Weet je wat, als de fluit gaat gaan we een JUF zoeken. Ik weet het niet precies, je vader weet het misschien ook niet, maar ik weet zeker dat de juffen het wel weten.
..maar hij was al weer weggelopen, een paar stappen maar verder wist hij het ook niet meer.
Opeens ging de fluit.
Midas, de zwemles begint, kom, dan gaan we een juf zoeken!
Dat leek te werken, hij kwam weer terug maar pakte mijn hand niet.
Kom, we gaan een juf zoeken, liep ik voor hem uit, en hij als een eendje achter me aan. Op een veilige afstand.
Bij het bad was hij weer omgekeerd toen ik gelukkig net bij juf Lizette was.
Juf Lizette, kijk eens, hier is Midas, en hij zoekt badje twee.
Nou Midas, kijk eens, daar is groep twee, en Lizette wees op een rijtje kleuters op de badrand.
Met een zucht van verlichting ging hij er naast zitten.
Even later kwam T. de douche uit. Weet je wat ik eigenlijk zo heerlijk vind van zwemles?, zei hij. Op school ben ik altijd het ukkie van de klas en hier ben ik de grootste.
weg
Weg met NS!
Dat lijkt een open deur intrappen, ja, daar is de trein voor!
Maar ik wil nu even iets vertellen wat ik gisteren meemaakte.
Gisteren was het goede vrijdag. Voor mij en voor velen een gewone werkdag, maar vroeger een christelijke feestdag. Voor de NS is het dat nog steeds.
Niets aan de hand dus, zou je denken. De trein was opvallend rustig. En dus kwam de conducteur langs. Bij drukte zie je ze hier nooit, ze verstoppen zich zo snel ze kunnen in een bestuurderscabine.
Het venijn van een feestdag is dat voor studenten die gewend zijn doordeweeks op hun studentenkaart te kunnen reizen deze dag opeens vervalt. Want ooit werden de beurzen gekort en kregen alle studenten een jaarkaart. De NS vonden dat er teveel studenten in de trein zaten en wilde meer geld zien. De Nederlandse overheid, altijd in voor eenvoudige regels gaf eraan toe. Studenten moeten nu kiezen uit een doordeweeks abonnement of een weekendabonnement.
Ik was dus getuige van een studente die op vrijdag met haar doordeweekse kaart naar haar stageadres op weg was, en de boete van EUR 35 kreeg wegens geen vervoersbewijs. Voor wie dat woord niet snapt: het betekent kaartje. Het was overduidelijk iemand die met open ogen in deze door NS gemaakte valkuil was gelopen, het ongeloof van wat haar overkwam straalde ervan af. Maar de conducteur kon niet anders dan de boete in rekening brengen. Conducteurs mogen namelijk zelf niet meer beslissen of iemand door een ongelukje of met opzet zonder kaartje reizen. De reden was meen ik dat de agressie in de trein onderdrukt moet worden. Als iemand de logica kwijt is: dat ben ik zelf ook dus dat klopt dan. In elk geval, enige creativiteit was deze conducteur vreemd. Ja, tegen een meisje van 20 durf je wel, denk ik dan.
Wat ik dus niet begrijp: waarom moet een meevaller voor de weekendstudenten direct worden verhaald op de doordeweekstudenten? De trein was bijzonder rustig, het zou geen enkel probleem hebben gegeven als er wat studenten extra in hadden gezeten.
Ik roep iedereen die iets dergelijks heeft meegeamakt op, een boze brief te sturen naar NS:
NS Hoofdkantoor
Laan van Puntenburg 100
3511 ER, Utrecht
Postbus 2025, 3500 HA,
Utrecht
Lente
Links is aan zet. Op de voorgrond de arbiter.