plutone.labarca.nl

Normen en waarden, maar geen regels. Dat is Balk.
Als ik de kop van Balk zie dan hoor ik altijd ‘minder regels’ door mijn hoofd gonzen. Bedrijven zijn immers goed voor Nederland en die houden niet van regels, vandaar. Tussen haakjes, daarom moet ook zoveel mogelijk de markt zijn werk doen.
Het idiote van dit soort reli-denken is dat er zomaar wat stellingen worden nagepraat zonder ooit na te gaan of die wel waar zijn. Er wordt zelfs hardnekkig ontkend dat er grote nadelen zijn.

Het besef dat elke regel om een reden bedacht is gaat er bij Balk niet in, meer eigen verantwoordelijkheid is immers gewenst.

Vandaag was ik een middagje op cursus, over de nieuwe Arbo-wet. De wet dus die de werknemer moet beschermen tegen werkgevers die te weinig rekening houden met veiligheid en welzijn.
Die wet is behoorlijk uitgekleed. Dat is dus handig, zou je denken. Maar wat blijkt? voor elke geschrapte regel moet je nu per bedrijf je eigen regel gaan bedenken. Eigen verantwoordelijkheid als het ware. Maar wie durft nog te zeggen dat dit iets met efficiency te maken heeft?

Genoeg gemopperd: het was een prachtige dag, en het was een prachtige plek: Berg en Bosch, bij Bilthoven. Ooit was het een sanatorium, en het terrein heeft de charme van een kazerne zonder leger. Kazerneterreinen liggen vaak op mooie plekken en zijn oases van rust. Tenminste, in het weekend als er niets gebeurt. Die sfeer proefde ik hier ook. Kijk maar eens naar onderstaand plaatje van barak Q waar ik moest zijn.

Laatst was de auto-RAI. Ik was daar niet, want ik heb al een auto. De trein zat helemaal vol met groepjes mannen die er wel heengingen. Zeker geen auto, dacht ik.
Maar dat was niet zo, merkte ik al gauw toen ik ze hoorde praten. Ze hadden zelfs veel mooiere auto’s dan ik.
Maar ja, die stonden gewoon thuis voor hun eigen huis, en zonder mooie vrouw op de motorkap. Want dat is natuurlijk waar ze werkelijk voor gaan!
Per soort auto heb je ook een soort vrouw, stel ik me dan voor. Libelle-kwaliteit voor de Citroen Berlingo bijvoorbeeld, strakke mantelpakjes bij business class wagens, tot en met playboy-kwaliteit voor Ferrari’s.
Alleen, de vraag waar ik mee blijf zitten: waarom niet gewoon een vrouwenRAI? Dat zou immers veel zinvoller zijn dan een auto-RAI. Ga maar na: die auto’s staan overal op straat en je kunt ze overal in de showroom zien, zelfs uitproberen. Waarom zou je dan betalen voor de auto-RAI? Bovendien: al die auto’s gaan toch steeds meer op elkaar lijken, dus wat maakt het eigenlijk uit?
Nee, dan vrouwen! Ze zijn allemaal anders en je kunt er je hele leven over doen om er één te leren begrijpen. Het vinden van de juiste is bijna onmogelijk. Vergelijken ook, want daar houden ze niet zo van. En dat zou nou juist goed kunnen op zo’n RAI. Je kunt daar gewoon een week uittrekken om er eentje uit te zoeken die bij je past. En lukt het niet: het volgende jaar zijn er nieuwe kansen.
Een combinatie met een mannen-RAI ligt natuurlijk voor de hand, tegelijkertijd in een andere hal.
Je zult zien: niet de vrouwen zullen zich willen opleuken met een auto, nee, dat zullen de mannen doen!

Toen we aan het water gingen wonen dachten we dat het hier veilig was tegen inbrekers. Maar we zijn de laatste tijd zo vaak dingen kwijt, en juist in de achtertuin. Het lijkt wel of het bij de lente hoort!

Net als een nieuw geluid dat ik gisteren overdag opeens weer hoorde: het ruisen van bladeren. Er was even nergens verkeer te horen, en ook de vogels hielden zich stil.

verder »

Een tijdje geleden was ik in het Bonnefantenmuseum.
Dat was half leeggehaald doordat de Goudstikkercollectie was opgeeist door een advocaat die daar wel brood in zag, hij is in zijn opzet geslaagd en heeft vervolgens de verre erfgenaam van Goudstikker een poot uitgedraaid zoals alleen topadvocaten dat kunnen.

Advocaten zijn eigenlijk boeven, maar dan slimme boeven. Ze komen nooit in het gevang. Wat mij altijd intrigeert aan de enorme buit die topadvocaten vangen van topcriminelen is: dat geld is toch onrechtmatig verkregen, hoe kun je daar nu je proces mee betalen? Een advocatenkantoor is eigenlijk een grote witwasinrichting van zwart geld.

Zodoende restte mij weinig anders dan mezelf te portretteren, hoewel het gebouw ook heel mooi is.

Voor wie wat plaatjes van het gebouw wil zien:
verder »

Gisteren was het feest op de werf in Aalsmeer, die bestaat 100 jaar en is voortaan koninklijk. Het is een familiebedrijf van de familie van K. Het was een gezellige en hartelijke middag, prachtig weer en Plutone heeft zich lopen vermaken met zijn camera.
verder »