Stekels
Waar mijn stekels van overeind gaan staan:
Jongeren die Jongeren een gespreksonderwerp vinden
Vrouwen die Vrouwen een gespreksonderwerp vinden (bij mannen komt iets vergelijkbaars nauwelijks voor)
Ouderen die Ouderen een gespreksonderwerp vinden
En zo nog veel meer.
We zijn toch zeker ieder voor zich uniek!
Gelukkig wel.
Er zijn heel wat mensen van wie ik blij ben dat er maar één van is.
Of webloggers die gaan discussieren over de vraag wat nou eigenlijk een echte weblogger is.
Ik weet niet of het in Nederland ook zo is, maar hier (Amerika en Canada) denkt men juist in “communities”. De “gay and lesbian and transgender community”. En de “jeans-wearing community”. En de “gun-enthusiast community”. En de En de “model airplane hobbyist community”.
Kortom, het is juist andersom: niemand hoeft alleen te zijn!
ik ben al bijna uniek. Dat merk ik steeds meer in de meidagen. Want de mensen die als ik de oorlog en de jaren erna bij hun volle verstand hebben meegemaakt, en die weten dat de herdenkingsprogramma’s stijf staan van de onzin en de mythes verdwijnen geleidelijk aan.
Maar soms valt het schelle licht van de waarheid over al die rood/wit/blauwe hoempa. Nu weer een studie over de toespraken van Wilhelmina. In slechts één toespraak spreekt ze expliciet over de stelselmatige vernietiging van de weggevoerde joodse landgenoten.
Het was ook een lastig onderwerp. Weliswaar wist men reeds in 1942 dat die mensen vergast werden, maar het nederlandse kwartiertje op de BBC stond onder engelse censuur, teveel aandacht voor wat in Polen gebeurde zou in slechte aarde vallen in het Midden-oosten, waar de olie vandaan moest komen.
En voer maar eens een oorlog zonder rijkelijk vloeiende olie.