plutone.labarca.nl

Vandaag heb ik weer eens een mooie nieuwe term vernomen. Doorzettingsmacht.
Doorzettingsmacht, wat is dat?
Is het een leger dat een schier hopeloze opdracht tot een goed einde moet brengen?
Heeft het iets te maken met het inklinken van een zandpakket?

Nee, het is eigenlijk een nieuw woord voor gezag.
Iets wat we in Nederland niet meer zo gewend zijn.
Dat je in de leiding iets beslist, en dat daar nog naar geluisterd wordt ook.
Volstrekt normaal toch, zou je zeggen?
Maar de wereld waar deze term uitgevonden is kent vele organisaties die vrijwel autonoom zijn en die dus allemaal hun huishouden anders geregeld hebben. Hun organisaties fuseren niet, maar een hoger gezag bepaalt dat een deel van hun werk moet fuseren. Dat heeft natuurlijk grote voordelen, maar het gebeurt over de hoofden van de directies heen. En die directies zullen dus alles doen om de verandering te frusteren, heel menselijk.
Jazeker, het gaat over de overheid. Elk ministerie een eigen koninkrijkje. Iedereen is uniek.
Doorzettingsmacht is nu de macht, ze allemaal in het gareel te krijgen.

Het vreemde is dat je binnen de overheid eigenlijk weinig mensen tegenkomt die bezwaar hebben tegen een efficiënte bedrijfsvoering, mensen zijn doorgaans zelfs enthousiast om samen te werken. En toch slagen we er maar zelden in om daadwerkelijk samen te werken. Telkens weer haakt een partij af omdat een of ander detail ze niet bevalt, of omdat ze haast hebben. Ergens tussen de Minister-President en de werkvloer stokt het met de bereidwilligheid, gaan bijzaken een hoofdrol spelen.

Ik ben dus benieuwd hoeveel doorzettingsmacht de nieuwe regering zal blijken te hebben.

Voor een ieders geestelijke rust een plaatje dat aantoont dat bomen lang niet altijd de hemel in groeien.

Ja, het was heerlijk weer dit weekend!