Archief voor november 2006
drogmetica
Even dacht ik dat Albert Heijn ingehaakt had op de verkiezingen van volgende week. Tegenover de bananen hing een groot bord: 25 % korting op drogmetica.
Maar ik had het mis, er stonden wat flessen shampoo en dergelijke bij.
En nu zit ik me door de teksten van verkiezingsprogramma’s heen te werken, want ik weet het nog steeds niet. Wat me blijft opvallen is, dat de echte problemen door geen partij genoemd worden, terwijl vrijwel iedere partij slaafs achter de antiterreurterreur aanloopt en het orakel CPB een heilige status lijkt te hebben. En partijen vangen elkaar vliegen af bij alles wat mogelijke kiezers in hun portemonnee zou kunnen raken. Kortetermijneconomie is bij alle partijen favoriet.
In al die programma’s staan ook punten die overduidelijk nergens op slaan en alleen bedoeld zijn om het gewenste sentiment te bereiken.
Drogmetica zal ik ze voortaan noemen.
Maar noem mij geen zwevende kiezer! Ik ben alleen te lamlendig om zelf een tegenpartij te beginnen. Zou niet weten waar ik de tijd vandaan zou moeten halen.
Ondanks het feit dat ik Wouter een ijdele carrièrepoliticus vind is het gevaar steeds groter dat ik wel op zijn partij zal stemmen. Laat hem echter alsjeblieft nooit premier worden, hij is niets vergeleken met Joop den Uyl (als hij nuchter was) of Wim Kok.
Iets waar ik me trouwens over verbaas in deze dagen: we kiezen het parlement maar we doen of we een regering kiezen. Ook een geval van drogmetica.
weekend
We hebben dit weekend gerepeteerd met het koor, in Schoorl.
Mooie omgeving maar daar hebben we weinig van gezien.
Dit is onze dirigent:
En dit is onze penningmeester, die nietsvermoedend aan tafel zit.
Zweven
Vreemd toch, dat al die zwevende partijen het hebben over zwevende kiezers.
Irak
Ik ben een van de velen die fel tegen de inval in Irak was zoals de USA die hebben geforceerd. Niet dat ik Saddam geen schurk vond overigens maar dat terzijde.
Ook zij die voor de inval waren komen daar inmiddels voor een groot deel op terug. Maar Nederland is een van de weinige landen waar niet openlijk gepraat kan worden over het feit dat er sprake is geweest van misleiding, bedrog met andere woorden. Wir haben es nicht gewusst, als het ware.
Speciaal ter gelegenheid van de verkiezingen kan iedereen nog weer eens een poging doen om zijn stem te laten horen. Al vrees ik dat de zittende machthebbers hun oren dicht hebben gestopt.
Gouden kooi
In de Zaanstreek zijn er plannen voor een varkensflat. Het begin van een revolutie.
Voor wie het nog niet kent: het is een gebouw van flink wat verdiepingen. Onderin de expeditie, daar vind je dus vooral aan- en afvoer van spullen en er komen vrachtwagens. En op de top een kas waar gewassen groeien.
Daartussen een paar verdiepingen waar kippen en varkens wonen. Ze kunnen (on)vrij rondlopen. En natuurlijk een verdieping met mest, die daar ligt te vergassen en brandstof levert.
De beesten hebben het in zo’n flat veel beter dan nu in de bio-industrie, er wordt flink wat energie bespaard en de beesten hoeven niet heen en weer te worden getransporteerd met alle stress die dat geeft. Bovenin komen de zonnestralen binnen als bron van alles, onderin worden de beesten afgevoerd naar het slachthuis. Ze hebben tot dat moment toe hun hele leven in die flat gezeten, want ze zijn er geboren.
En toch, ik mis iets.
Nee, het is niet dat ik liever verpakte carbonaadjes naar buiten zou zien komen. Het gaat nog veel verder. Want waarom moet er iets naar buiten komen? Wat gebeurt er immers met die carbonaadjes? Precies, die worden vervoerd naar winkels, waar mensen per auto heen gaan om ze te kopen en tenslotte gaat iedereen op zijn eigen houtje zelf zijn vlees braden.
Is dat efficient? Nee, natuurlijk niet.
Het idee van de varkensflat is wel goed, maar het moet veel verder worden doorgevoerd. Want als varkens in een flat kunnen wonen, waarom mensen dan niet?
Het liefst zou ik van zo’n flat een gesloten systeem maken dat geheel zelfstandig kan blijven doordraaien. Het enige wat erin hoeft te gaan is zonne-energie, verder is het een kwestie van goed managen van voedsel- en afvalstromen.
We nemen de mens natuurlijk als uitgangspunt, die komt op de hoogste verdieping te wonen. Daar is licht, en bovendien moet er gewerkt worden in de kas op het dak. Boven de kas kan nog een windmolen komen om electriciteit op te wekken.
Direct hieronder is een werkverdieping. Daar is een klein slachthuisje, een grote keuken, een eetzaaltje, een klein ziekenzaaltje, een kapel annex concertzaaltje, een schooltje, een lokaal om te internetten en dat soort dingen. Het internetlokaal is ingericht als een hedendaagse sportschool, de internetters moeten zelf trappen voor hun stroom en komen zo dus ook aan hun beweging.
Een verdieping lager is het kerkhof, waar de doden (samen met slachtafval en mest) tot compost worden. Dat levert brandstof, plus natuurlijke compost voor in de kas.
En pas daaronder komen de verdiepingen waar dieren worden gehouden. De lucht wordt ververst via een filtersysteem dat zorgt voor 100% zuivering, de opgevangen stoffen worden geheel gerecycled, dat moet ik nog wat verder uitwerken.
En dat was het, vervoer van en naar de flat ontbreekt helemaal in dit model. Er hoeven dan ook geen in- of uitgangen te zijn. Dit model zou zelfs buiten de aarde kunnen bestaan, zodat het reëel wordt, een ecologische voetafdruk van meerdere aardbollen te hebben (iets wat we in het Westen al lang doen).
Wat ik me nu afvraag: wat is de beste schaalgrootte voor dit project? Maak je een flat voor 1000 mensen of voor 100.000? Wie heeft hier ideeën over?