Archief voor september 2006
cyclus
Ik hoor en zie overal beschouwingen die te maken hebben met de datum van 11 september. Veel mensen weten niet meer welk jaar, maar de datum weten ze nog wel. Ook dit jaar weer doen we met zijn allen of het iets te betekenen heeft dat vijf jaar geleden kamikaze-commando’s twee reuzetorens in New-York hebben geramd.
Zelf werkte ik die dag thuis, en toen ik iemand opbelde kreeg ik te horen dat er spectaculair nieuws was, het WTC was helemaal ingestort. Nu moet ik even iets bekennen: ik wist totaal niet af van het bestaan van dit WTC. Achteraf begrijp ik dat deze lelijke twee hoge torens de hoogste gebouwen in de wereld waren. Het zij zo. Opgeruimd staat netjes, in mijn ogen. Waarmee ik natuurlijk niet de aanslag op vele levens wil vergoelijken.
Wat ik toen dacht is vooral, dat dit wel eens het einde van de burgerluchtvaart zou kunnen betekenen. Voorkomen van dit soort acties is natuurlijk volstrekt onmogelijk.
Wat gebeurd is: Afghanistan is veroverd bevrijd, met aanvankelijk succes (inmiddels is dat steeds twijfelachtiger aan het worden), daarna hetzelfde met Irak maar dan zonder enig succes. Een prachtig land ligt in puin en verkeert in staat van burgeroorlog. Er vallen dagelijks tientallen doden, en zelfs als we ons beperken tot de Amerikanen dan zijn er inmiddels meer doden door de war on terror dan door de terror zelf. En laten we niet vergeten: we kweken massaal nieuwe terroristen. Trouwens, Bin Laden en Saddam Hoessein waren kwekelingen van de VS, opzettelijk.
De terroristen kunnen inmiddels genieten van een succes waarvan ze niet hadden kunnen dromen.
Dat begon al met het instorten van het WTC, een onverwachte meevaller. Maar kijk eens even om je heen:
- Oogdruppels of waterflesjes mogen niet meer mee het vliegtuig in.
- Scholieren zonder licht moeten hun Ausweis laten zien aan agenten.
- Iedereen moet met zijn paspoort naar het postkantoor om zich nogmaals te identificeren.
- De president van de VS pleit openlijk voor martelpraktijken tegen terrorisme.
- Al ons telefoonverkeer wordt in de gaten gehouden.
Geen terrorist die er last van heeft, dan is nog het zuurste.
Wat je niet kunt bereiken met een paar goed geplaatste aanslagen!
Partij
Nemen de partijen de kiezers wel serieus? Deze vraag wordt mij voorgehouden door Willem Breedveld omdat de aankomende verkiezingen zo’n bloedeloos beeld tonen.
Partijen zijn er in wezen niet om de kiezers te bevredigen. Wat ik van partijen verwacht is, dat ze ergens voor staan, een ideaal, een doel. En dat ze daar achter blijven staan, ook als de verkiezingen dat afstraffen. Zij horen hùn kiezers te vertegenwoordigen, niet de kiezers van anderen. Partijen die hun kiezers niet serieus nemen zijn juist de partijen die zich laten corrigeren door verkiezingsuitslagen en peilingen. Het feit dat veel partijen zich openlijk bezondigen aan dergelijke vormen van clientelisme is voor mij een teken dat de kiezer niet serieus genomen wordt. Niet het feit dat ze op dit moment nauwelijks iets te vertellen hebben.
Er is iets heel beangstigends aan de hand: de politiek lijkt wel uitgeregeerd, er is kennelijk niets meer te doen. Bestaande partijen hebben geen ideeën meer. Een teken dat de politici het contact met de werkelijkheid verloren hebben? Of zijn de problemen zo groot dat niemand meer raad weet? Er is dringend behoefte aan fantasie!
Ik denk dus dat we wat partijen missen in Nederland. Iedereen kan zo’n partij oprichten.
Wie helpt Nederland hier uit?
Victory
Waar blijft nu eindelijk dat kind dat durft te roepen dat de keizer naakt loopt?
Piet Mondriaan, 2006
Ik droomde dat ik in de hemel was. Ik zat gezellig iets te drinken met Piet Mondriaan en we keken geamuseerd naar beneden. Daar waren wel zeven deskundigen verzameld rondom zijn grote fopschilderij, waarmee hij tijdens zijn leven al zoveel mensen voor de gek had gehouden: Victory Boogie Woogie.
Er was zelfs een plakbanddeskundige bijgehaald.
Ze begrepen er duidelijk nog steeds niets van. Het was gewoon een geintje. Een geintje, dames en heren! Begrijpen jullie dan niet dat ook kunstenaars weleens zin hebben in een lolletje?
Hoor toch al die vragen over dit ‘revolutionaire kunstwerk’ waar alleen hij de antwoorden op wist: heerlijk wat al die deskundigen zichzelf te kijk zetten.
Hij had nooit gedacht dat het zo lang een succesnummer zou blijven.
Druk
Het is nog steeds prachtig weer, en ik heb nog wat foto’s die ik hier zou willen laten zien, maar ik kom er niet aan toe. Was gisteren tot laat van huis (eerst kerk opmeten, of we er 15 man orkest in kunnen parkeren, daarna ouderavond op school D. die net in de brugklas zit), vanavond ook de hele avond van huis, en ik ben vanmorgen veel te laat opgestaan terwijl er vandaag wel iets af moet. Morgenavond gitaarlessen (eerst D. en J, daarna T.).
Maak je niet zo druk, zeg ik tegen mezelf.
Maar wat zitten er soms weinig uren in een dag!
Wie maakt zich ook druk of juist niet?
off
Vandaag had ik een offday.
De dag was zo om en ik had het gevoel dat ik niets had gedaan. Wist ook even niet waar de tijd gebleven was.
Ja, ik moest wat invallen voor anderen die vakantie hebben, maar daar gaat toch niet je hele dag mee heen?
Omdat ik niets te vertellen heb zeg ik het vandaag maar even met wat plaatjes van gisteren. Ik was op de fiets gestapt om de volgende foto nog eens over te maken:
Maar ik kon de camera niet stil houden.
Ik zal laten zien hoe dat kwam:
Aanvankelijk was er geen wolkje aan de luchtrimpeltje in het water.
Deze
kon dan ook rustig genieten van
Maar was was dat?
Stilstaan?
Stil houden van de camera?
Het waaide gelukkig snel voorbij.
Waarna ik nog wat door de landgoederen fietste.
Ik zag nog een actueel beeld in verkiezingstijd.
Deze laatste vind ik zelf echt mooi!
Ik woon in een gebied voor mensen die houden van wind.
Houd u van wind?