Archief voor 02/09/2006
Rus
Ik ben net bij een opening van een tentoonstelling geweest, bij de kunstenaarsvereninging Ars aemula Naturae, een vereniging die dateert uit de tijd van Rembrandt. Hun naam is eigenlijk een omkering van het tegenwoordig bekendere Natura Artis magistra.
Wat ik daar deed? Volgende week is het open monumentendag, en dan gaan we met het koor zingen in hun gebouw. Ik heb even rondgekeken hoe de ruimte is, en even kennis gemaakt met de voorzitter.
Hij had me verteld dat dit het handigste moment was om langs te komen, want normaliter is hun gebouw gesloten, er werken verschillende kunstenaars in.
Om de feestvreugde te verhogen hadden ze een Rus ingehuurd, die ze gewoon op straat hadden gevonden, met een knoppenaccordeon (dus geen pianoklavier). En daarop speelde hij orgelmuziek van Bach. Dat niet alleen, hij deed dat met een hartverscheurende passie zoals ik het nog nooit door een organist heb horen doen. Muziek die je spontaan een brok in je keel bezorgt. Muziek is toch echt iets heel wonderlijks! Ik heb hem tussendoor even de hand gedrukt en complimenten gemaakt. Zijn naam ben ik helaas spontaan weer vergeten, niet zoiets makkelijks als Pjotr of Dmitri.
Ik doe er een foto bij van een heel leuk beeldje dat ik op de binnenplaats zag staan.
Kanker
Zeg P, hoe krijg je eigenlijk kanker?
T. zit naast me in de auto, terug van zwemles. Hij ziet de affiches van de KWF-collecte hangen.
Nou, begin ik, Dat weten ze niet precies, ze weten alleen een paar dingen waar je het van kunt krijgen. Ja, roken natuurlijk, vult T. meteen aan. Maar dat ga ik nooit doen. Want het voelt al naar in mijn keel als iemand anders rookt.
Ja, zeg ik, maar er zijn nog meer dingen. Vlees eten is eigenlijk ook niet goed.
Even wordt het heel stil naast me. T. houdt erg van biefstuk.
O jee, wat heb ik gezegd?
Je moet in elk geval veel fruit en groente eten, probeer ik het te verzachten. En weet je, het is ook een beetje erfelijk. Er zijn families waar het veel voorkomt.
En bij ons is dat niet hè?
Ik maak een vaag instemmend geluid. Dood gaan doen ook wij echt wel, bij ons alleen meestal ergens anders aan.
Één ding weet ik zeker, van nu af aan ga ik veel meer sinaasappels eten hoor! zegt T.
Ik geloof hem.
Kinderen voeden zichzelf op als ze de kans krijgen!