Kruis
Vanmorgen met D. geoefend in het opdoen van zijn rugzak zonder dat hij omvalt. Eerst optillen, dan één arm erdoor, rugzak op je rug naar de andere kant schuiven en dan je andere arm erdoor. Hij had verteld dat hij gisteren een paar keer was omgevallen toen hij zijn rugzak aan probeerde te doen.
Ik ben even met hem meegefietst naar school, dat is maar een kleine omweg naar Den Haag. Nu en dan even een duwtje gegeven, hij zeilde heerlijk over het fietspad en we waren er veel te vroeg.
Toen ik later weer op weg was naar huis zag ik een moeder met haar dochter van school naar huis fietsen. De moeder droeg de rugzak.
En nu zit ik met een kommetje pannekoekenbeslag te wachten tot hij thuis komt. Er is nog een of ander introductieprogramma en we weten niet precies wanneer dat afgelopen is.
Update:
D. wil zijn huiswerk maken maar kan zijn tas niet vinden. Wie helpt even?
Mijn methode om een rugzak om te doen was altijd: het din op tafel zetten en allebei de armen tegelijk door de riemen. Verminderd de kans op omvallen aanzienlijk, en als je valt zal dat iha naar achteren zijn en daar staat de tafel om dat te voorkomen.
Heb “even” bijgelezen wat er in de anderhalve week dat ik weg was allemaal geschreven is hier, wegens tijdgebrek (ik moet nog wat meer logs bij lezen) heb ik de reacties maar overgeslagen bij de meeste en kom ik zelf ook niet toe aan reageren op de oudere logs.
Rugzakken zijn en blijven lastig om om te doen.
En huiswerk moeten ze afschaffen.
die kinderen moeten veel te veel meesjouwen, slecht voor de rugjes. maar goed voor de schoolboekenbusiness.
Petje af voor de scholier want het zijn me een zware tassen. Hij moet wel stevig zijn want eenmaal in gebruik wordt er mee gesmeten. Ik ben nu met mijn kinderen al aan de vierde toe, dus zet je maar schrap!
10,5 kilo bij mijn brugklasser… En hij nog niet, maar zijn vriendje valt met het ding en fiets en al nog wel eens om onderweg. Hier hebben ze de middelbare school op een berg gezet. En ook nog bochten in de weg gelegd, Limburgers…
Het gekke is dat ik me hier zelf niets meer van herinner. Ik had een pukkel en die deed ik in mijn fietstas (je weet wel, van die bruine, om boodschappen in te vervoeren). Op school liep je er niet veel mee, in de pauze zette je hem in een groot rek.
Maar cool ben ik nooit geweest, vrees ik.