bas
Ik speelde contrabas. Nu al een tijd niet meer, ik zing en dat is een leven zonder bagage, wat een groot voordeel is.
Een bas is een instrument waarmee je vrijwel overal terecht kunt. Maar ook een groot instrument, dat lastig mee te nemen is. En een instrument dat heel kwetsbaar is.
Op het kamp waar ik laatst was, ontmoette ik een bassist die wel eens met een dansgroep naar het buitenland gaat, en dat is vaak per vliegtuig. Toen hij een keer zijn bas als een soort bouwpakket terugkreeg na een vlucht heeft hij een basgitaar gekocht, en alleen die gaat nog mee het vliegtuig in. Je speelt op het podium toch versterkt.
Maar een basgitaar is geen contrabas. Je kunt er in elk geval niet op strijken, en een bas voelt nou eenmaal veel beter aan dan een oversized gitaar.
Gisteren heb ik echter iets gezien, waar ik helemaal enthousiast van werd. Stel je voor: de steel van een contrabas, maar dan ontdaan van de overbodige krul. En ook het lijf ontbreekt vrijwel helemaal, dat is vervangen door een dik stuk hout. Er zitten gewone contrabassnaren op, lekker glad, geen fretten zodat je zelf kunt intoneren, en je kunt hem aansluiten op een versterker. In wezen dus vergelijkbaar met een basgitaar, zonder versterker hoor je bijna niets. Maar dan een basgitaar die aanvoelt als een contrabas.
Ik ga binnenkort een keer met mijn strijkstok naar die winkel, want ik ben heel erg benieuwd hoe het ding zich dan houdt. Met plukken lijkt het allemaal dik voor elkaar.
Met een gewone bas is versterkt spelen altijd een klein drama. De bas geeft zelf een aanzienlijk volume, leidt snel tot rondzingen, het is duivelskunt om je microfoon zo te plaatsen dat je er geen last van hebt en dat het ook nog goed klinkt.
Wie weet ga ik binnenkort toch weer in een band spelen 
Die electrische contrabassen hebben gestreken een afgrijselijk geluid vind ik. Het idee is verder prima, maar er moet nog wel wat aan de versterking gedaan worden. Het is echt een bas om op te plukken. Maar dat geldt ook voor de mooiste contrabassen, zodra je ze laat versterken door een jongen/meisje van de techniek kan je wel inpakken.
http://ebass.nl/site/pics/bottompics/large/4.jpg
Maar het allermooiste aan de bas vind ik toch de wijze waarop ze bespeeld wordt, de stand van een bassist, de macht die dat uitstraalt, de zelfverzekerdheid. Maar ja, hier spreekt de niet – musicus, de luisteraar en vooral de kijker, die altijd jaloers was op die bassist, die daar op het podium, die “wat kan mij nu eigenlijk gebeuren” – rol mocht en kon spelen.
Als ik de foto zie die Petra geplaatst heeft, dan overvalt me een afgrijzen. Wat een afzichtelijk ding is dat.
Nee, dan liever die stoere bas. Dat is tenminste écht.
Ik heb het altijd maar bij mijn countrygitaar gehouden, die is op de motor al lastig genoeg te vervoeren (daarom had ik uiteindelijk ook die aanhanger erachteraan hobbelen)
Versterking
kan je heel misschien maken maar zeker ook breken, een goede knoppenman/vrouw is natuurlijk essentieel. Ik ga het toch proberen hoor, met mijn stok!
Ja, die van Petra is wat erg nepperig, met zo’n randje in de vorm van een echte bas. Er zijn nog veel kalere uitvoeringen op de markt, die meer op een honkbalknuppel lijken. Met hooguit een stengeltje eraan om het ding tegen ja aan te laten steunen, dat hij niet gaat draaien.
Heee, het is niet mijn bas hoor. Ik heb een hele mooie! (En mijn nagels geknipt)
@Petra: Jazeker, dat weet ik. Ik heb met welgevallen naar haar rondingen zitten kijken in jouw spiegel .
@Rob:
Dankjewel voor deze geweldige passage. Ik las, zag en stopte hem in mijn signature. Het is een van de redenen waarom ik bassist wilde worden. Electrisch, gitaar, dat wel. Aangevuld met het feit dat je als bassist de toestemming hebt als een halve autist in trance op het podium te staan. Volledig gefocussed op de drummer en de lead-guitar om onder al het geweld een hoorbare maar stabiele dreun te plaatsen. Lekker je eigen ding doen. In een stil hoekje. Toen ik voor het eerst op auditie kwam bij mijn huidige band was de opmerking “je ziet er iig uit als een bassist”. Bassisten hebben een excuus, ze mogen een beetje vreemd zijn, dat hoort bij een bassist. Een rol die mij in ieder geval meer dan goed bevalt.