Vijf jaar terug deed ik dat wel. Ik kwam over een foeilelijk afgetrapt kantorenterrein de stad vanaf zuidoostelijke oever binnen. Dat gaf de burger geen moed. In de binnenstad zag ik nu wel een mooi autovrijgebied dus werd ik een stuk blijer. Het was alleen erg warm en in nam m’n toevlucht in een mooi hofje met terras.

Bij het vertrek zag ik dat er een belangrijk schroefje uit m’n bagagedrager getrild was. Dat kwam vast door de rabbige weg naar de stad toe. Helaas was het zaterdagnamiddag en waren alle fietsenmakers en garages gesloten. Tankstations die wel open waren en nog steeds midden in die stad te vinden zijn, hadden geen enkel onderdeel wat ik gebruiken kon.

Naast 1 van die tankstations lag een kapotte zwerffiets. Het schroefje van een versnellingsbeugeltje paste precies. Dus na 2 uur rondklooien kon mijn bagage weer achterop en ben ik hem zo snel mogelijk gesmeerd naar Luxemburg. Nooit geweten dat ik zo blij kon zijn met zwerffietsen.

Ik vind het dus nog steeds geen prettige stad, maar da’s erg ‘persoonliojk’.

Ik ben ooit al met mjn ouders in Trier geweest en later waren we er met onze kinderen. Eigenlijk moeten we weer eens. Je hebt gelijk.