Archief voor juli 2006
tour
Ik zal er weinig van merken, ben het grootste deel van de tijd op vakantie (zonder TV:twisted:). Maar het belooft een leuke Tour de France te worden. De winnaar staat niet meer tevoren vast, en het kan dus echt spannend en verrassend worden. Alle favoriete kopmannen moeten thuis blijven van hun bazen die natuurlijk precies weten wat ze allemaal spuiten en slikken. Ga mij dus niet vertellen dat die ploegbazen opeens spijt hebben of verontwaardigd zijn over het gedrag van hun renners. En ook niet dat de rest niet spuit of slikt. Iedereen doet het, maar is toch heel verontwaardigd als hij verdacht wordt.
Want waarom doen ploegen mee aan de Tour? Heel eenvoudig: voor de publiciteit. De Tour bestaat van en voor de reclame. En in de reclame gaat het erom, dat je opvalt. Soms moet je dingen anders doen dan verwacht wordt om op te vallen.
Zonder kopmannen wordt het opeens weer aantrekkelijk voor het publiek, en dat is waar het om gaat: kijkcijfers.
Je zou bijvoorbeeld ook heel goed de Tour volgend jaar verplicht op omfietsen kunnen laten rijden. En dan wel goed controleren op accumotoren!
Iets wat ik me nog afvroeg: kan dit zelfde niet gebeuren met de kopmannen in het bedrijfsleven? U weet wel, die lieden die elkaar het balletje toespelen en doen alsof het onvermijdelijk is dat ze meer dan 30 keer een normaal salaris opstrijken. Geen van die lieden heeft het ooit aangedurfd een jaar eruit te stappen om ze eens te laten merken hoe onmisbaar ze zijn. Waarschijnlijk zou niemand merken dat ze er niet waren.
Voor mij zijn er twee dingen die topmannen in een bedrijf moeten kunnen: het bepalen van de strategie en het zorgen dat het bedrijf goed loopt. Maar geen van die dingen doen ze zelf, daar hebben ze hun adviseurs en onderbaasjes voor. Hun grootste vaardigheid is dus het omgaan met adviseurs en het delegeren.
Is dat nou echt zo moeilijk?
En waarom die hypocrisie over dope in de Tour? Iedereen weet dat ze liegen, op eigen kracht houdt niemand zoiets vol.
voorbeeld
Ik heb van jongsaf een afkeer van TV, wat vroeger thuis wel eens ruzie gaf, vooral met mijn oudste zus.
Het vervelendste van TV is natuurlijk dat het zodra hij aanstaat de macht in huis overneemt. Je kunt niet meer normaal denken, praten, lezen, het ding is een zeer opdringerige stoorzender en het is een grote opluchting om het uit-knopje in te drukken. Of ze een klem van je hoofd losmaken.
Daar komt bij dat TV een hersenspoeling is door lieden die niets te vertellen hebben. Een mentaal riool dat zomaar mijn huis in stroomt.
Maar wat me nog het allermeeste stoort aan TV is de gelijkschakeling die hij teweeg brengt. Iedereen ziet dezelfde beelden, dezelfde herhalingen, andere dingen ziet bijna niemand en iedereen denkt daardoor min of meer het zelfde. Dan ga je ook nog eens de straat op om te vragen wat ze ervan vinden (ja, het klopt!) en zo draait het in een kringetje rond.
In extremo zie je dat bij kinderen die veel kijken naar zoethoudzenders. Daarop zie je tekenfilmpjes, waarop het grootste deel van de tijd de een de ander de loef af probeert te steken, en altijd maar weer met diezelfde zeurtoontjes. De makers zullen denken dat ze kinderen aanspreken door net zo te zeuren en zieken als kinderen doen. Maar die kinderen zien dus niets anders dan ingeblikt geziek en gezeur, en wat is de grootste vaardigheid van kinderen? Nadoen!
Massamedia zijn geen communicatie maar mentale inteelt en ik probeer me daaraan te blijven ontworstelen.
Vindt u het ook zo erg dat in Nederland de werkelijke macht ligt bij de media?