Spring naar inhoud

werk

Ik houd vol dat ik niet verslaafd ben. Nee, ik houd niet van computers, en zeker niet van PC’s. Ik zit er alleen dagelijks een uur of 8 achter, en soms nog meer. En vroeger vond ik programmeren heel leuk. Ik doe het te weinig om er nog echt van te kunnen genieten.
Maar zelfs nu op dit moment, lekker in het pinksterweekend, alleen op de bank met de laptop op zijn natuurlijke plaats (lekker warm), terwijl het hele gezin op de TV in de slaapkamer naar Baby’s day out kijkt, zit ik te webloggen. Ik geloof dat ik voorlopig heel tevreden ben met mijn nieuwe stijl hier, al is het wat nazomerig van karakter.

Ik zit zonder broek op de bank, want die broek hangt buiten over een stoel uit te dampen. Ik bedoel, van de wasbenzine. Want ik heb op het dakterras een piepklein lekje geprobeerd op te sporen en weer dicht te maken. Daar heb je allerlei blikken met teer en rubbersmeer voor, morgen de tweede laag. Eerst een stel tegels weghalen, dan eindeloos schoonmaken, drogen, asfaltprimer en dan dikke rubbersmeer.
Bij het drogen kwam ik een plekje tegen bij de aansluiting met de regenpijp, dat werd maar niet droog, het leek wel een bronnetje. Gotcha! Maar ik heb de andere naden in de buurt waar het op 1-hoog lekt maar even meegenomen. Het rare van dit soort werk is dat je pas na een hele tijd weet of het geholpen heeft. Een lekke band is veel overzichtelijker.

Vanmorgen gezwommen met D. en T, en daarna de gitaarles straal van T. vergeten. Ontaarde vader, in de ban van een nieuw softwaretooltje 😕

Nu ben ik wel heel voldaan door het dakwerk, dit is welverdiend webloggen.

Zonder broek is het best lekker, zo’n laptop.

Hoe vinden jullie het om een laptop op schoot te hebben?