Spring naar inhoud

Ik heb een nieuwe regenbroek nodig, maar lekker was  die regen!

Vanmorgen ben ik in de stromende regen naar mijn werk gefietst. Helemaal in mijn eentje over een leeg fietspad, niemand anders die zo gek was. Dus alle regen was voor mij.

Wat ik ontdekte, of liever herontdekte: hoe lekker regen eigenlijk is. Niet dat nat worden, maar de smaak van de regen op je tong.

Verser dan dit bestaat niet, weg met het mineraalwater!

Er wordt veel geëxperimenteerd met block chain techniek, en er liggen een paar mooie technische principes onder met mogelijk vergaande effecten. Wellicht zijn de verwachtingen overdreven, want block chain technologie is in de allereerste plaats een methode om informatie te beschermen tegen vervalsing van binnenuit. In principe is een block chain een journaal van transacties, waarin elke pagina versleuteld is op basis van de inhoud van de voorgaande pagina. Informatie ongemerkt vervalsen wordt daardoor praktisch niet uitvoerbaar zodra een pagina een opvolger heeft, en onmogelijk als er een ketting van opvolgende pagina´s is. Vandaar de naam block chain.
Als die database een gesloten systeem zou zijn, dan zou het alsnog een koud kunstje zijn om bedrog te plegen. Het zou dan immers mogelijk zijn om een hele reeks blokken tegelijk te veranderen in een alternatieve consistente staat.
En daar komt het revolutionaire idee om de hoek kijken: de hele database wordt openbaar gemaakt en op meerdere onafhankelijke servers bijgehouden. Transacties zijn pas definitief als een meerderheid van de servers daarmee instemt. Als op één server malversaties plaatsvinden, dan wordt de data automatisch hersteld via datzelfde democratische stemproces.
Daarmee leunt block chain technologie echter op een lastig te organiseren stelsel: het is van belang dat in de kring van betrokken servers nooit sprake is van een meerderheidsbelang, geen enkele partij mag ooit de macht over de block chain krijgen. Ook congsies van ogenschijnlijk onafhankelijke partijen zijn uit den boze.

Maar daarnaast is die block chain een ICT-systeem dat vraagt om bekostiging, beheer, kwaliteitsbewaking, onderhoud en op zeker moment ook vervanging. En dat moet dus door al die onafhankelijke organisaties met elkaar in samenhang worden gedaan.
Dat is een grote uitdaging van block chain, want dit kan alleen worden georganiseerd door de gemeenschap van deelnemende organisaties, die principieel juist onafhankelijk van elkaar moeten blijven. De gemeenschap zal een vertrouwde partij moeten organiseren die de voorwaarden bepaalt om aan te mogen sluiten. Kan dit zonder toezicht, is de vraag en wie moet dat dan doen? Wie is verantwoordelijk voor het functioneren van de block chain als er geen eigenaar is?

Ik ben benieuwd wat het antwoord is op deze paradox.

1

Wat een strateeg, die Erdogan! In een campagne om zijn parlement tandeloos te maken en een dictator te worden (voor zover hij dat niet al was), speelt hij nu de verongelijkte Calimero. Nederland als gemeenschappelijke vijand is voor hem een geweldig cadeau, en versterkt de band tussen alle Turken. Het gedoe in Rotterdam zou Erdogan wel eens meer stemmen op kunnen leveren dan als Nederland hem zijn gang had laten gaan met zijn campagne. Maar dat kon natuurlijk niet, want dan zou je Wilders vlak voor de verkiezingen een geweldige duw in de rug hebben gegeven. Nu staan alle partijen achter onze sterke premier. Niemand heeft het over Geert.

Bovendien verwacht ik dat Turkije Nederland nog aardig dwars gaat zitten uit een soort genoegdoening, we zullen het merken.

Terzijde: Een sterkere positie van Wilders zou de Turkse gemeenschap in Nederland geen goed doen, dus daarmee zou Erdogan zijn eigen mensen een slechte dienst hebben bewezen. Echter, hij moet geweten hebben dat het zover niet zou komen. De Nederlandse regering moest wel tegen hem optreden, in het binnenlands belang.

Twee vragen:

  • Laat het Mark Rutte koud dat in Turkije de democratie om zeep wordt gebracht?
  • Laat het Erdogan koud dat in Nederland het anti-Turkse sentiment wordt opgezweept?

Bottom line: voor mijn gevoel zijn er alleen maar verliezers, met uitzondering van één man.

4

Het begon met de meeuwen. Toen ze voor het eerst in de stad verschenen hadden u en ik het nog niet zo in de gaten, en konden we nog denken aan vakanties aan zee, aan de veerboot naar Texel, aan de rust van verlaten duinen in de zomer. Prachtige acrobaten toch, die meeuwen, hoe ze zich laten zeilen op de wind! En slim waren ze ook: hoe ze in het gras stonden te trappelen om de wurmen de grond uit te lokken. Ze pasten zich snel aan. Die meeuwen, dachten ze in Den Haag, die komen er wel, binnen een paar generaties horen ze bij ons!
Later kwamen de groene parkieten. Ook leuk, extra kleur in de tuin, voor zoiets exotisch hoefde je niet meer naar verre landen te gaan. Velen zagen een verrijking in de multicolorale samenleving. Nou ja, en dan was je de auto toch gewoon wat vaker met al die meeuwenpoep?

Wat een naïevelingen bij elkaar! Want daar blijft het natuurlijk niet bij, en die exoten kunnen één ding als de beste: zich voortplanten, ze zijn een gevaar voor de samenleving!

Immers, zodra ze met zijn velen zijn zie je dat ze helemaal geen zin hebben om zich aan te passen.

Heeft u wel eens gezien wat meeuwen met onze vuilniszakken doen?

Kunnen onze vrouwen nog veilig van hun tuin genieten met een bende schaamteloos schreeuwende parkieten boven hun hoofd? Die brutale lawaaibeesten die het domweg vertikken om fatsoenlijk te zingen, ze proberen het niet eens! Tussen haakjes: laten we even niet vergeten waar ze thuishoren: achter de tralies en nergens anders!

Durft u nog op straat een Hollandse Nieuwe te eten als de meeuwen op u loeren? Ook dat stukje Hollandse cultuur wordt ons afgepakt!

Maar er is meer, want wat ze in Den Haag maar niet willen zien is dat het onder water ook al die kant op gaat. De Zeeuwse oester wordt in zijn bestaan bedreigd, om maar een voorbeeld te noemen. Je ziet het niet direct maar het gebeurt waar we bij staan, veel meer nog dan we weten.

En straks wordt u wakker met zo´n levensgevaarlijke tijgermug in uw slaapkamer maar dan is het te laat.

Daarom: dit moet nu stoppen. Genoeg is genoeg. Onze partij wil daarom de grenzen sluiten voor alle exoten. Het binnensmokkelen gaan we streng controleren en straffen, en we sturen ze allemaal terug.

Op eigen kosten.

Zo gaan we ons land aan u teruggeven. Met schone straten waar u veilig een harinkje kunt happen.

Want wij luisteren naar u. Wat wilt u immers?
- Meer of minder ruimte?
- Meer of minder verkouden zijn?
- Meer of minder vreemde vogels?

Kies daarom om op 15 maart de partij voor de vogels.

PVV - Eigen vogels eerst!

Wie dit leest is online en gebruikt daar een of ander apparaat voor, waarschijnlijk een PC, Mac of tablet.

Dat is niet waarop ik dit artikeltje schrijf, dat is namelijk een chromebook, een apparaat van 350 Euro met een geweldig scherm en een goed toetsenbord. En niet te vergeten een volautomatisch beveiligingssysteem inclusief back-up. Een Chromebook is bij mijn weten het veiligste platform voor internetbankieren, om eens iets te noemen. En eindelijk heb ik toetsenbord zonder dat irritante caps lock!

Dit apparaat gebruik ik nu anderhalf jaar en ik zal niet snel meer terugkeren naar mijn Windows-PC. Hoe komt dat?
Die Windows PC met zijn dikke processor laat me altijd wachten, hij is bezig met opstarten, updaten, virusgedoe etcetera en ik moet hem ook nog zelf backuppen en updaten. Herinstalleren kost je een weekend. Die PC is al een jaar aan het wennen aan Windows10 en nog steeds werkt het niet goed, ook niet na de recente jubileum-update.

Mijn Chromebook zet ik aan en binnen een paar seconden is hij vol in bedrijf. Hij doet lekker lang met zijn batterij, wordt niet warm en is ook nog eens lekker licht. Er is veel wat hij niet kan, waaronder virussen draaien, maar het meeste wat ik van een laptop vraag kan hij als de beste: webapps, mail en telewerken.

Nee, hij draait geen MS Office of Photoshop. Als ik zoiets nodig heb kan ik echter inloggen op kantoor, en daar draait alles precies alsof ik achter een kantoorPC zit. Dat werkt tegenwoordig ook prima in de intercity treinen, zodat ik niet mijn telefoon als Wi-Fi hotspot hoef te schakelen (ik reis vaak van Den Haag naar Utrecht heen en weer).

Dit is verreweg de goedkoopste computer die ik ooit gekocht heb, en op één na de prettigste. Alleen de Mac wint het, maar die kost dan ook driemaal zoveel. De Chromebook bevalt zo goed dat mijn baas overweegt om alle medewerkers met zo´n ding uit te rusten en de afgeschreven PC´s op kantoor weg te doen.Binnenkort start een praktijktest met 100 deelnemers.

Maar goedkoop is toch duurkoop?
Regelmatig zie ik dat fabrikanten supergoedkope PC´s maken als antwoord op de vele supergoedkope chromebooks. Inderdaad, dan is goedkoop duurkoop, die fabrikanten snappen het niet. De kernkwaliteit van chromebooks is niet de lage prijs maar de betrouwbaarheid: hij werkt altijd en je hebt er geen zorgen over, bovendien houdt hij het de hele dag vol.
Welke Windows PC werkt na anderhalf jaar nog steeds elke maand beter en start op in enkele seconden?
Voor een chromebook is dat heel normaal!

Binnenkort zullen de nieuwere modellen Chromebook in staat zijn om apps voor Android te draaien, dat levert een grote aanvulling op aan beschikbare programmatuur.
Verwacht wordt dat de hardwarefabrikanten hierop zullen reageren met nieuwe modellen die hiervoor geoptimaliseerd zijn (aanraakschermen bijvoorbeeld). Een goede reden om nu niets te kopen maar even de kat uit de boom te kijken.

Echter, voor wie niet kan wachten op dit moment: kies uit:
Asus Chromebook C302
Samsung Chromebook plus
Acer Chromebook R13

Te duur? functioneel kan een goedkoop chromebookje nagenoeg hetzelfde, maar het werkt minder lekker. Een miskoop kun je er niet aan hebben. En wie weet loop je tegen een mooi uitverkoopje aan.